Telenobela altu-altu jarrita dauka amak.

MAITE: Amona! Amona! Maite naiz.

Gelako atea zabaldu du.

MAITE: Amona... Bai gauza arraroa! Ama!!

Beste gelako atea zabaldu du.

MAITE: Ama, ni naiz.

AMA: Ixo! Nire etorkizuna jokoan dagoen momentuan, ixo!

MAITE: Barkatu... amona non den ba al dakizu? Honek jakinda ere, alferrik ibiliko naiz kapitulua bukatu bitartean. Baina... amona... nora joatea bururatu ote zaio orain?