AMA: (Telefonoz ari da) Bai, neska! Eta horixe da arraroena.

MAITE: Ama! Iritsi naiz!

AMA: Beno, gero hitz egingo dugu, e? Maite etorri da oraintxe eta... Bai. Ondo da. Bai, hementxe egongo naiz. Gero arte!

Telefonoa eskegi du.

MAITE: Carolina?

AMA: Bai, harekintxe ari nintzen.

MAITE: Zer moduz?

AMA: Ondo.

MAITE: Eta amona?

AMA: Ba, egia esan, ez dut ia goiz osoan ikusi ere egin.

MAITE: Txarok eta alde egin al dute?

AMA: Txarok? Zein Txarok?

MAITE: Ama, dagoeneko ahaztu al zaizu nor den Txaro?

AMA: Ba...

MAITE: Antzerkia egitera etorri ziren nire lagunak, ama!

AMA: Aitaren eta Semearen... Etzaidazu gogoratu ere egin! Gogoratze hutsarekin gaixotu egiten naiz eta!

MAITE: Bai, badakit atzokoa gogor samarra izan zela. Baina, geroztik, gauzak zertxobait konponduko ziren, ba, ezta?

AMA: Konpondu... konpondu ez, baina...