Telefonoak, "Riiiiiing". Maite atea ireki, eta zalapartaka sartu da. Irratiaren bolumena, ohi bezala altu.

MAITE: Bai?

TXARO: (Telefonoz bestaldetik) Maite?

MAITE: A, bai. Kaixo, Txaro!

TXARO: Epa! zer moduz?

MAITE: Ba, beno, ondo! Oraintxe iristea egin dinat. Juxtu-juxtu harrapatu naun.

TXARO: Non habil, ba? Unibertsitatera joan naun hire bila, baina... ez omen haiz gaur azaldu!

MAITE: Ez, ezin izan dinat.

TXARO: Hi, bost duro besterik ez zeuzkanat, eta... hitz egingo dinagu beste momenturen batean, bale?

MAITE: Bale!

TXARO: Hi, baina ahaztu baino lehen... Gure arteko beste hori aitatu al dun?

MAITE: Ba... beno, amarekin ez naun oraindik egon. Baina amonarekin ez zegon problemarik. Harengatik bale!

TXARO: Pozten naun! Eta? Amak zer?

MAITE: Ba, ez zekinat! Nahikoa nahastuta zebilen azken aldian, batera bezala bestera joaz. Ikusi egin behar! Dei iezadan bihar!

TXARO: No problem! Bihar arte, orduan. Hi, baina erdia egina zegon, ezta?

MAITE: Horixe juxtu-juxtu, erdia!

TXARO: Adio, ederra! Bihar hitz egingo dinagu, orduan.

MAITE: Adio, bai!

Telefonoa eskegi du.

MAITE: Hau jubilatzeko gogoa!