TXARO: Ahots hori... Hori ez al da Maite?

TXETE: Baliteken. Ez zekinat!

TXUSMA: Builaka ari dena, behintzat, ama dun. Ez zegon dudarik!

TXARO: Maite baldin bada, ondo gaituk!

Atea zabalduz

MAITE: Kaixo, koadrilla! Zer egiten duzue hemen geldirik? Entseatu beharreko guztia entseatuta, ala?

TXARO: Ez, beno...

TXETE: Bai, ba...

TXUSMA: Goiz guztian ez dinagu ezer egin.

MAITE: Zer, ba?

TXARO: Bi baliente hauekin, neska...

TXETE: Hara, berriz, orain hemen gure balientea, alajaina!

MAITE: Gaur ere zerbait izan al duzue?

TXUSMA: Ez, ez... Beno, guk dakigunez ez behintzat! Baina... ez dakit, ondo al dira denak?

MAITE: Zeintzuk?

TXUSMA: Ba, hire ama, amona eta...

MAITE: Bai! Amona ez diat ikusi, baina, ama, bai! Zergatik galdetzen didak hori?

TXUSMA: Ez, ez... gure gauzak...

TXARO: Kontaiok!

TXUSMA: Ez den ezer ere, ordea! Txorakeriak...

TXETE: Hori duk! Txorakeriak! Orain bai! Esaiok... goizean tinbrea jo dutenean! Kaka eginda, zera, hi ere, besteok bezalaxe! Atzo bezala etorri izan balitz, igarriko hioaken!