AMA: Ai! Zer uste duzu? Propio ekarri zaitut hona.

CAROLINA: A, bai? Propio?

AMA: Propio, ba, Carolina! Idatzi dizkidan karta guztietan, bereziki parkean ikusten nauenean pozten dela esaten dit Horaziok. Pentsatuko duzu, ba, ez diodala ilusio hori kendu nahi?

CAROLINA: Beraz, ezin oso urruti ibili. Ea hementxe bertan dagoen, gainera!

AMA: Ez dut uste, leihoren batetik begira ez badago, behintzat.

CAROLINA: Litekeena hori ere.

AMA: Ba, pentsa zer-nolako poza emango diodan, berriro ere hemen naizela ikusten badu!

CAROLINA: Bai... baina, Maritere, gauza bat... Ez gaizki hartu, e, baina... parkean ikusten zaituenean pozten dela esan al duzu?

AMA: Bai, bereziki parkean ikusten nauenean...

CAROLINA: Eta... zu noiz etortzen zara, ba, parkera?