Amona inguratu zaie.

AMONA: Azkenean, hemen al daukazu aita?

MAITE: Ez, amona, ez al duzu ikusten?

AMONA: Nik uste baino gazteagoa da.

MAITE: Amona, lagun bat da.

AMONA: Zutaz pentsatzen bizi den horietakoa?

MAITE: Ez... beste bat!

TXEMA: Kaixo!

AMONA: Lehen ere ikusi dut, bai! Aizue, jakin al liteke zer egiten duzuen hain formal bakoitza bere tokian eserita?

MAITE: Zer egitea nahi duzu?

AMONA: Ai, kuitaduok! Nik esan beharra daukazue, ba!

Badoa berriro amona.

TXEMA: Hauxe sinpatika!

MAITE: Batzuetan, gogoak ematen dionean...

TXEMA: Beno, ba...

MAITE: Ikusiko dugu elkar.

TXEMA: Bai, egunen batean ikusiko dugu!

MAITE: Ez, egunen batean ikusi ez; egunen batean aberastu egingo zara zu...

TXEMA: Horixe! Zuk uste baino lehenago, gainera!