AMONA: Ba, hortxe daude, egongelan.

TXARO: A, milesker. Beno, uste dut Maitek esango zizula, ezta?

AMONA: Bai, zerbait bai. Bere amak hala ere ezer asko ez daki, e! Baina tira... zuek lasai, zuek segi zuenean, eta amari esatea, berriz, nere kontu! A, eta... gero utziko didazue, ba, barrura sartu eta zertxobait ikusten?

TXARO: Bai, bai, nahi duzunean! Batere problemarik... aspertzen ez bazara, behintzat!

AMONA: Zuekin aspertu? Gehiago aspertzen naiz ni hemen bakar-bakarrik!

TXARO: Ba, nahi duzunean, zuretzako ateak zabalik beti!

AMONA: Beno, ba... hortxe, horixe duzue zuen gela.

TXARO: Milesker, amona.