AITA: Begira, ama! Ba al dakizu Maite eta biok igual-igualak zaretela?

AMONA: Adinean izan ezik!

AITA: Horretantxe bakarrik desberdinak! Gainontzean, biok zuek moko txorrotx petralontziak halakoak! Zein baino zein, maistra ederrak zuek biok!

AMONA: Maistra ala eskolaume, elkarri erakutsi behar guk, nola edo hala biziko bagara!

AITA: Ez hasi orain hileta jotzen, e, inor ez duzu engainatuko eta! Ederki asko bizi zarete zuek bata bestearen anparoan!

AMONA: Ez dakit Mariterek zer esango duen, baina ni ederki bizi naiz!

AITA: Jesus! Kostatzen zaio behintzat...

AMONA: Zaude lasai! Behin etorriko majo samar, eta... har ezazu pazientzia pixka bat, gizona! Ez dizu kalterik egingo.

AITA: Ez, ez... presarik ez daukat, gainera, gaur!

AMONA: Zer paper-kontu dituzu, ba, Pedro?

AITA: Ez, txorakeria bat. Baina Maritererekin argitu nahi nuke.

AMONA: Bale, bale; ez naiz besteen kontutan sartzen hasiko!