Oreina (31. atala)

OSKAR:
    Datorren asteburuan eskiatzera noa eta badakit ez zaidala tokatzen.. baina Nikolas eraman nahi nuke nirekin... gurasoekin noa eta badakizu, aitona-amonak nolakoak diren

JONE:
    Ez dago arazorik.. baina ez ezazu astakeriarik egin, Niko oraindik oso txikia da eta.

OSKAR:
    Lasai ez dut pistetara igoko, baina bueno elur giroa behintzat ezagutzen has dadila, ez?

JONE:
    Klaro (jakina). Elur giroa, apreskia...

OSKAR:
    Zuri gustatzen zitzaizun ba... Aizu, atzo arratsaldean tipo batekin ikusi zintudan zentroan nire gimnasioko batek ireki duen lokal berrian...

JONE:
    Ah bai?

OSKAR:
    Norbaitekin hasi zara?

JONE:
    Ez, lagun bat da, eta gainera zuri ez zaizu inporta norbaitekin nabilen edo ez.

OSKAR:
    Ez, inporta ez, besterik gabe, jakitearren. Nikolasek ezagutzen al du zure laguna?

JONE:
    Hori ere ez zaizu inporta...

OSKAR:
    Bueno, aizu, nik uste hitz egin dezakegula gauza hauetaz, badakizu Nikolasek Vanessa ezagutzen duela eta.

JONE:
    Bada, zerbait esan behar dizudala iruditzen zaidanean esango dizut

OSKAR:
    Uiii Jone.. aquí hay tomateeee

JONE:
    Lanean nago eta “kolgau”  behar dizut. Agur Oskar

OSKAR:
    Ciao...


JON:
    Eta horrek ba al du garrantzirik?

JONE:
    Ez, baina ez zidan graziarik egin

JON:
    Bueno bananduak zaudete. Bakoitzak nahi duena egin dezake ezta?

JONE:
    Ia, bai, baina...

JON:
    Berak ez du neska-lagunik orain?

JONE:
    Vanesa

JON:
    Vanessa?

JONE:
    Bai, banatu eta denbora gutxira hasi zen harekin. Oraindik ez ditu 30 bete...

JON:
     Eta orduan zer arazo daukazu?

JONE:
    Ez da arazoa, baina kontua da orain zurrumurruak zabalduko direla.

JON:
    Joder Jone... ez gaudela institutuan... Eta zer modukoa da Vanessa?

JONE:
    Ba  gezurra badirudi ere, Oskarrekin egoteko nahiko normala da..

JON:
     Oskarrekin egoteko? Barkatu baina.

JONE:
     Eta ez ezazu ezer esan. Badakit ni harekin ezkondu nintzela.

JONE:
    Zuriñek ere lehengo batean galdetu zidan ea elkarrekin gabiltzan

JON:
    Eta zer esan zenion?

JONE:
    Ba ezetz, lagunak ginela eta lan batekin laguntzen zabiltzala, horregatik zatozela bulegora.

JON:
    Ondo egin duzu... mantendu dezala nireganako interesa.

JONE:
    Baina zer diozu?

JON:
    Horixe, orain badaki bulegora etortzen jarraituko dudala, nire territorioa (lurraldea) markatzera.

JONE:
    Territorioa (lurraldea) markatzea? Baina berriro hasi al zara porroak erretzen?

JON:
    Badakizu, orein arrak, bere eme guztien interes sugarra bizirik mantendu behar duela.

JONE:
    10 puntu Jon, 10 puntu galdu dituzu oraintxe.

JONE:
    Bulegoan ez dute zergatik jakin behar nire bizitzaren berri.

JON:
     Klaro (jakina)... nori interesa dakioke Merkelen bizitza?

JONE:
    Niri beren bizitza interesatzen ez zaidan moduan, haiei nirea bost.

JON:
    Hori ez da horrela.. guztiok gara kuxkuxero samarrak, guztioi gustatzen zaigu jakitea besteen bizitza eta sekretuen berri.

JONE:
    Niri ez

JON:
    Klaro (jakina).. zuri ez... Ba jakin ezazu: Zuriñek badaki gure artean badagoela zerbait...

JONE:
    Nola jakingo du? Ezer ez badago gainera?

JON:
    Begiratzen nauen moduarengatik dakit...

JONE:
    Noa begiratzen zaitu?

JON:
    Irribarre konplize batekin, nik uste Zuriñe zuregatik poztu egiten dela

JONE:
    Eta guzti hori irribarre egiten dizulako dakizu

JON:
    Bai, hori da edo bestela, beste aukera bat ere badago.

JONE:
    Zein?

JON:
    Hiltzera kondenatua dagoenari borreroak botatzen dioen azken erruki begirada.

JONE:
    Idiota!