Jone.- Aizu, Jon, Aste Santuan nonbaitera joan gintezke, ezta?

Jon.- Hori pereza.

Jone.- Baina, egun gutxi batzuk hemendik irtetea txarto ez.

Jon.- Nik ez daukat batere gogorik.

Jone.- Jo, ez oso urrinera.

Jon.- Eta "ez oso urrinera" esaten duzunean, nora esan nahi duzu?

Jone.- Ez dakit, Tunezera, edo.

Jon.- Tunezera? Zure aitak ematen digun pagarekin, ezta?

Jone.- Baina zergatik zaude beti nire aitaren pagaren kontu horrekin?

Jon.- Baina Jone, pisua erosi berria daukagu, ez daukagu horrelako oporretarako dirurik, neska!

Jone.- Ba, pisua ordaintzen pasatu behar ditugun 30 urteotan oporrik ez badugu egin behar, ez dakit zertarako erosi dugun.

Jon.- Zu katxonda bat zara, e?

Jone.- Nahi duzuna, baina nik uste dut nonbaitera joan beharko genukeela. Ez badugu orain aprobetxatzen...

Jon.- Horixe, orain esadazu "gazteak garen bitartean"...

Jone.- Ba ez neukan plurala erabiltzeko asmorik.

Jon.- Ez, Tunezera ez. Joatekotan, Marruekosera.

Jone.- Ez, ni zurekin ez noa Marruekosera.

Jon.- Zer ba?

Jone.- Porruak erretzera eta beldurra pasatzera, "ni loca", Jon.

Jon.- Eta zuk zer uste duzu? Tunezen ere saldu zaitzaket nahi badut, e!

Jone.- Graciosillo.

Jon.- Eta oraindik gaztea zarenez, igual emango dizkidate bi dozena gamelu!

Jone.- Tunezen, lasai-lasai, hoteltxo batean, hondartzan...

Jon.- Horixe, egun osoa hondartzan botata, aspertuta, mukiak jaten... Ez, ez, ezta okurritu ere.

Jone.- Baina nonbaitera joan behar genuke, Jon.

Jon.- Bai, edo hementxe gera gaitezke, gure hirian, turista plantak jarri, kanpoan afaldu...

Jone.- Ba ez, nik deskonektatzea nahi dut.

Jon.- Zertaz?

Jone.- Zertaz, zer?

Jon.- Zertaz deskonektatu nahi duzu zuk?

Jone.- Ez hasi horrekin.

Jon.- Nahi baduzu, motorra hartu eta Portugalera edo joan gaitezke.

Jone.- Zure kafetera zahar horretan?

Jon.- Kontuz, e, nire motorrak zuk baino denbora gehiago darama nirekin, e?

Jone.- Baina horrek eramango gaitu Portugaleraino?

Jon.-  Baita Indonesiaraino ere, nahi izan ezkero.

Jone.- Beno, ikusiko dugu.

Jon.- Eta gainera Portugal hementxe bertan da eta erritmo lasaian ibil gaitezke. Nire ustez, aukera ona da eta Tunez baino merkeagoa.

Jone.- Bai, bai, ezagutzen zaitut, gero kristoren pufoak egiten dizkidazu zure visa txartelari.

Jon.- Beno, Jone, oporretara joan nahi duzu edo ez duzu joan nahi?

Jone.- Bai.

Jon.- Beno, orduan ezta aipatu ere visarena, gutxienez atera arte. Bestela ez gara joango.

Jone.- Bale.

Jon.- Gaur txinora joango gara afaltzera, e?

Jon.- Aspaldi motorrean oporretara joan gabe, e?

Jone.- Eta noiz joan zinen azkenengoz?

Jon.- Ez dakit ba, izango dira zortzi bat urte. Frantziara joan nintzen.

Jone.- Bakarrik?

Jon.- E? Ez, ez.

Jone.- Ah, bale, orduan Anderrekin, ezta? Esan Anderrekin izan zela! Jon, ez dut beste horren izena entzun