Jon.- Aizu, eta probetxuzko zeozer (zer edo zer) esan al zizun azkenean arkitekto horrek, e?

Jone.- Ez dakit, haren estudiora nirekin etorri izan bazina...

Jon.- Et, et, aber, ni zure amarekin bukerin eta turista leku guztietan egon nintzen bitartean, e?

Jone.- Estudiora etorri nahi izan ez zenuelako.

Jon.- Bai, zure aitatxo eta zu intelektual plantak egiten hasten zaretenean, nik ez dudala tragatzen, hori badakizu, ez? Ez dago aguantatzerik hori!

Jone.- Asteburua Bartzelonan eta ez gara apenas elkarrekin egon.

Jon.- Eta zure gurasoekin inora noan azkeneko aldia, hori seguru, e?

Jone.- Nik ez daukat arazorik ba zure gurasoekin...

Jon.- Jakina, Benidormera joaten diren proletarioak direlako nireak, jende normala.

Jone.- Beno, Jon, ez hasi berriro, e?

Jone.- Jon! Sartu naiteke?

Jon.- Bai.

Jone.- Ui, eta lababoan dagoen hau denau?

Jon.- Zer?

Jone.- Baina Jon, hoteleko gauzak dira eta!

Jon.- Bai, oso aproposak izaten dira gero biajetan eta erabiltzeko, badakizu.

Jone.- Txanpua, dutxarako txanoa, jostorratza eta haria, hortzetako zepilloa, zapatetako zepilloa...

Jon.- Egin ezazu barre!

Jone.- Baina Jon, kortinak bertan lagako zenituen, ezta?

Jon.- Baina gero ondo etortzen zaizkigu, ezta?

Jone.- Bai, eta gainera diru asko aurrezten dugu, ezta? Sagutxo!

Jon.- Tira, tira, atera zaitez komunetik, ni nago eta. Benga!

Jone.- Benga, Jon, ez moskeatu.

Jon.- Ez, ez eta, aizu, utzidazu dutxatzeko txano hori hemen, nirea da eta.

Jone.- Baina hotela nire aitak ordaindu zuen eta.

Jon.- Baina nik ez dut uste horrelakorik behar duenik bere gazta buru horretarako, ezta?

Jone.- Horrek ez dauka zerikusirik, legalki berea da eta ni naiz bere alaba.

Jon.- Aizu, Jone, aizu, ba al zenekien burusoiltasuna genetikoa izaten dela batzuetan?

Jone.- Ba nik esango nuke zeure aitak zuk baino ile gehiago daukala.

Jon.- Zuk esan ezazu nahi duzuna baina zuk ere Kojak-en moduan bukatuko duzu segituan.

Jone.- Beno, beharretik bueltatzen zarenean, zergatik ez goaz zinera?

Jon.- Bale!

Jone.- Baina gaur nik aukeratuko dut pelikula.

Jon.- Zer ba?

Jone.- Azkenengo aldian badakizu zer gertatu zen.

Jon.- Zer pasatu zen ba?

Jone.- Niri eskua sartzen pasatu zenuen pelikula osoa eta ez duzu gogoratzen.

Jon.- Galtzako botoia askatzen saiatu nintzenean egin zenidan atximurra oraindik gogoan daukat, hura mina!

Jone.- Marrano!

Jon.- Almodovar?

Jon.- Almodovarrez nik paso, ez zait batere gustatzen tipo hori.

Jone.- Ah, ba orduan noruegoa, azpititulua duena, zeren beste guztiak... buff!

Jon.- Bai, bale, orduan zinefilo-plantak egin beharko ditugu, ez? Noruegoa ulertuko bagenu bezala...

Jone.- Ea, ea zer jartzen duen sinopsian: eroetxe batetik atera berri...

Jon.- Etzazu irakurri, neska, grazia kentzen dio horrek.

Jone.- Ba niri gustatzen zait irakurtzea.

Jon.- Ba zeure buruarentzat irakurri ezazu, inporta ez bazaizu.

Jone.- Zu bai bordea, Jon!

Jone.- Jon, Jon, begira han dagoen horri, gure bizilaguna da.

Jon.- Ah, bai.

Jone.- Hey! Hello! Hello, Björn!

Jon.- Horrek bai, horrek ulertuko du pelikula, eskandinabo guztiek toke berbera dute eta. Bai, aupa, Borj!, aupa! Hastera doa. Jarri zaitez aurrera begira Jone!

Jone.- Zeloseteeee!