Docutec
Alaia Martin: "Bertsolaritza bizitzeko modu bat da"
Alaia Martinek 2024ko Gizpuzkoako Bertsolari Txapelketako finalaurrekoa irabazi du Zarautzen. Bideo honetan, beretzat bertsolaritza zer den kontatzen du.
Zer da bertsolaritza zuretzat?
Bueno, bertsolaritza niretzako bizimodua da, ba 12 urterekin hasi nintzenetikan (nintzenetik) bizitzeko eduki duten (dudan) era bat, adierazteko eta askatzeko eduki duten (dudan) era bat da bertsolaritza. Eta laguntzen dit, gainera, nire iritziak eta nire ikuspegiak eta bizipenak neurtuz eta errimatuz plazaratzen. Eta orduan, ideiak ordenatzeko era bat ere bada bertsolaritza, eta nire pasio nagusietako bat.
2015. urteko Gipuzkoako Bertsolari Txapelketan bigarren egin duzu, zer suposatzen du horrek?
Bueno ba hasteko poz handiarekin, ez? Oso postu polita izan zen niretzako bigarren hori, eta gainontzekoan (gainerakoan) ez dakit ateak ireki dizkidan edo irekiko dizkidan. Badakit aurrekoarekin alderatuta hirugarren postuarekin ez dago (dagoela) alde handia, baina buruz burukoak, bertan parte hartzeak buruz burukoan laguntzen du bisualizatzen pixka bat garbiago, eta, bueno, ba poz hori badaukat buruz burukoan parte hartu nuelako. Eta izatekotan ba pentsatzen dut saio gehiago izango ditudala izatekotan, baina, bueno, neuzkanekin ere konforme nago, baldin badatoz gehiago ba zoragarri, eta uste dut ekarri diezadakeen bakarra ona dela. Orduan, ez daukat horri begirako kezkarik. Datorrena datorrela ona baldin bada hartu, eta ez baldin badator, ba ondo jarraituko dut, nenbilen martxan, beraz, kezkarik gabe.
Zerk bereizten ditu plazako eta txapelketako bertsolaria?
Ba nik uste dut bertsolaria bertsolaria dela ez? Eta funtziona lezakela berdin plazan edo txapelketan. Ez dut uste zehazki daudenik plazako bertsolariak eta txapelketakoak. Errazago egingo zaie batzuei txapelketako tentsio hori eramaten beste batzuei baino, baina uste dut gehienetan bietan funtzionatzeko moduko bertsolariak izaten garela gehienak, ez? Gaur egun plazan gehien dabiltzan bertsolariak baita ere txapelketan ere punta-puntan dabiltza. Egia da akaso alderantziz ez dela beti gertatzen, alegia, txapelketan oso ondo dabiltzan bertsolari batzuk agian plazan ez dute leku bera topatzen. Eta hori ba azkenean ez? Entzule eta bertsolariaren artean sortzen den edo sortzen ez den magia horrekin dauka igual lotura, eta oso zaila da definitzen arrazoia, baina uste dut badaudela bertsolari batzuk, adibidez Iker Zubeldiaren kasua izan leike (liteke). Bertso-saio gehien egiten dituen bertsolarietako bat izango da. Txapelketan lortu ditu marka onak, baina ez da segur aski bere habitat-a, ezta? Bere habitat-a plaza eta kalea da zentzu horretan eta hori igarri liteke, baina bestela uste dut normalean plazako eta txapelketako bertsolariak nahiko bat datozela, eta, gainera, klabea hor dagoela ez? Pertsona bera izatea plazan eta txapelketan. Azken batean, pertsonak kantatzen duenean, pertsonak jasotzen duelako, ez? Askoz zuzenagoa delako zubi hori.
Otsailaren 14a
maitasunik ez biharko.
Dena gaur, dena orain
dena bikote gutako.
Kalean lasai nindoan
bihotzak egin dit salto
eta beste espaloira
korrika egin dut eskapo
eta kolpean barrutik
nire oin azpiko asfalto
grisera erori dira
amorruzko zazpi malko.
Kaxa gorri txiki bat da
lazo urdinez galako
galdetu gabe badakit
hori ez dela niretzako.
