Maite korrika sartu da etxean, ateari sekulako kolpea emanez.

MAITE: Ama! Ama! Ba al da norbait etxean!

AMONA: Ez.

MAITE: Keai, amona, zer moduz?

AMONA: Bakarrik, beti bezala!

MAITE: Ama ez al da iritsi oraindik?

AMONA: Ez dugu lanik...

MAITE: A, izan al da?

AMONA: Ez datorrelako diot; izan, izango zen!

MAITE: Orduan, ez dakizu...

AMONA: Jakin gabe!

MAITE: Bale, amona. Zer egin duzu gaur goiz guztian?

AMONA: Lo.

MAITE: Bai, zera!

AMONA: Ez, ba! Eta hori ere bakarrik!

MAITE: Isilduko al zara? Inork entzunda ere!

AMONA: Eta halaxe egiten da, gainera, ondoen; ez ezazula uste!

MAITE: Tira! Bazkaltzeko zerbait prestatuko al dugu, edo...

AMONA: Laguntzen badidazu...

MAITE: Bale, trasteak utzi, eta berehalaxe nator, e!