Bazkaltzen ari dira. Kubierto-soinua.

AMONA: Goxoa al zegoen, Maite?

MAITE: Jateko modukoa!

AMA: Zuretzako bereziki prestatu du amonak.

MAITE: Ja!

AMONA: Ez zaude, behintzat, esker onekoa!

MAITE: Gaur ez.

AMONA: Ez al duzu gehiago jan behar?

MAITE: Bete naiz.

AMA: Zer, hasi al zarete esaminekin?

MAITE: Datorren astean.

AMONA: Zaila?

MAITE: Bai.

AMA: Asko ikasi beharko duzu orduan?

MAITE: Ez dakidana bakarrik!

AMONA: Baina zer duzu, maitea?

MAITE: Ezer ez.

AMONA: Nonbaiteko mina al daukazu?

MAITE: Burukoa.

AMA: Zuk ere bai?

MAITE: Bai.

AMA: Ni ere igual nabil, Carolinak ezetz esango du, baina... ea epidemia txarren bat edo sartu zaigun! Uste dut badabilela buruko minetan... Ai! Nik, behintzat, badaukat galanta!

MAITE: Beti bezala.

AMONA: Zurea gehiegi ikasteagatik izango da, akaso!

 MAITE: Ez dut uste.

AMA: Zuri mihia zertxobait jan dizu, behintzat!

MAITE: Zuri bezala luzatu partez!

AMA: Zure aita horrek deitu du.

MAITE: Betikoa.

AMA: Ez al duzu zer esan duen jakin nahi!

MAITE: Betikoa bada...

AMA: Ba, zurekin hitz egin behar, eta geroxeago deituko omen du.

MAITE: Ikusiko dugu.