Kalean.

TXEMA: Sinistea ere! Egunak hogeita lau ordu besterik ez, eta niretzako minutu batzuk badituzula?

MAITE: Bai, motel! Harrigarria! Munduan hamaika mila gauza oraindik inbentatzeko, eta juxtu-juxtu nirekin, inbentatuta dagoen zerbaitekin denbora galtzeko prest?

TXEMA: Beno, txorakeriak alde batera utzita, pozten naiz, Maite, nire gonbita onartzeaz!

MAITE: Kafe bat hartzeko bakarrik, e!

TXEMA: Ez zen beste ezertarako. Hortarakoxe bakarrik!

MAITE: Zer moduz joan zaizu eguna?

TXEMA: Beno, hainbestean!

MAITE: Ez dago gaizki!

TXEMA: Ez, baina... baldinbaitere hoberik izango al da! Konpainia hobean, gutxienez!