Docutec
Imanol Perez Albeniz, ilusionista
Mago gazte honi elkarrizketa egin diogu, eta bere trebetasuna ere erakutsi digu truko txiki batekin.
1. Zer da magia zuretzat?
Magia niretzat ia ia bizitzeko modu bat bezala da. Zeren, adibidez, igual kaletik beste pertsonak (pertsonek) hemen mahai bat bakarrik ikusten dute eta, nik, agian, ideia bat ikusten dut eta... Txikitatik, nire aita magoa da eta, orduan hemen, Gasteizen Magialdia dago, Europako festibalik ia ia onena, niretzat onena. Eta orduan txikitatik etortzen nintzen espektadore (ikusle) bezala, eta hasten hasi (hasi egin) nintzen, nik ere hori egin nahi nuelako. Horrela pixka bat lan egiten eta lortu nuen.
2. Zuk zer egiten duzu?
Karta manipulatzailea naiz eta pixka bat kartak agertzea, desagertzea… Pixka bat karten txikia handia egitea, ez dakit nola azaldu. Eta uste dut, publikoari asko gustatzen zaiola. Esaten da manipulazioa magiaren zailena dela, eta hasi naizenean (nintzenean), nire aita(k) esan zuen: “Hori ez Imanol, beste gauza bat…”, eta, ni “Ez, ez, manipulazioa”. Eta beno, gaur arte. Lehenengo urte asko egon nintzen teknika bakarrik lantzen: bakarrik eskuak, eskuak, eskuak, eskuak… Eta gero, Eduardo Galeanorekin aurkitu nintzenean, eskuak baino gorputz guztia landu genuen: zerbait espresatzeko, noiz arnasteko, eta hori. Bakarrik sei minutu eta erdirako, dela nire zenbakia.
3. Truko bat egingo zeniguke?
IMANOL: Hemen gaude Gasteizen eta pixka bat, 42 poker kartarekin jokatuko dugu eta trukotxo pixka bat motza egingo dugu. Hor ez dago ezer, barruan, ez dago ezer. Bakarrik, ezagutzen dituzue poker kartak? Bai, pikak eta guztiak, ez? Begira, pixka bat nahastuko (nahasiko) ditugu kartak… Adibidez, zuk, kartak ukitzea nahi dut, eta bat hartzea, hori? Seguru? Bai, hartu, ikusi eta kamerak ikustea nahi dut, bai? Badago? Begira, hemen ikusiko duzu eta erditik galduko dugu. Erdian egongo da, ez dut ezer egin. Eta orain, pixka bat, zerbait kontatuko dut: begira, karta hauek nik ukitzen ditudanean, normal daude. Baina zuk, beste pertsona batek ukitzen dituenean, pixka bat aldatzen dira, agian atzamarrengatik edo ez dakit. Eta kolorez aldatzen dira. Bai, bai, ikaragarria da baina begira: ikusiko dugu e! Oraindik ez… Agian oraindik ez e, pixka bat denborarekin, eta… Bai, bai, karta gorri bat dago hemen… Eta bakarrik bat, ez? Bakarrik bat! Esan ahal duzu zein zen zure karta, kamerak ikusi duena?
IKUSLEA: Zortzikoa, pikak.
IMANOL: Pikak zortzikoa? Hori? Zortzikoa zure karta, gorria bihurtu da… Baina hau ez da hemen bukatu. Begira. Hemen utziko dugu piketako zortzia eta zure eskua gainean ipintzea nahi dut. Horrela, nik (ez) ezer ukitu ahal izateko eta ez aldatzeko, bai? Eta orain, zuk gelditzea nahi dut.
IKUSLEA: Hor.
IMANOL: Hor, begira, geratu kartarekin eta bai? Geratu duzue (zarete)? Eta pixka bat nahasiko dut, ez dut ezta hartu (ere), orduan ez dakit non egon daiteke(en). Pixka bat gehiago eta berriro egingo dugu. Orain ez atzamarrekin, bakarrik bistarekin (ikusmenarekin). Begiekin, begira e! Nire ustez, jada aldatu da kolorez e! Begira: oraindik ez, oraindik ez… Igual, txssss, agian orain bai… Ba ez, ez dago… Aaaaaaaaaaaa!!Eske agian, eske batzuetan zerbait gertatzen da… Karta gehiago ez gorriz tintatzeko, jada tintatuta dagoen karta gorri bat bihurtzen da. Esan ahal duzue zein zen ikusi duzun bigarren karta?
IKUSLEA: Hamarrekoa, bihotzak.
IMANOL: Bihotzeko hamarra? Buelta eman diezaiokezu kartari? Bihotzeko hamarra!!! Hori izan da guztia!!
