Etxe barruan irratiak oso ozen jarraitzen du notiziak emanez.

AMONA: Maritere! Maritere!

Ama bere gelan dago, eta handik hasi zaio hizketan.

AMA: Zer da, ama? Zer gertatzen da?

AMONA: Zatoz! Zatoz hona, Maritere!

Inguratu egin da.

AMA: Zer du, ama?

AMONA: Maritere!

AMA: Mesedez, jaitsiko al du irrati hori?

AMONA: Zer?

AMA: Lehen belarri fina du, ba! Emakumearen gorraizea!

AMONA: Zer esan nahi duzu, ez dudala ondo entzuten?

MAITE: Primeran, amona; baina nahi duena bakarrik!

Bolumena bat-batean jaitsi da.

AMA: Eta orain zer gertatzen da?

AMONA: Begira, begira hemendik!

AMA: Zer, dena hankaz gora?

AMONA: Ez... zatoz, zatoz!

AMA: Buruz behera, orduan?

AMONA: Zer gora eta zer behera! Etortzeko esan dizut!

AMA: Hara, etorri!

AMONA: Begira!

AMA: Zer ikusi behar da?

AMONA: Ez al duzu ikusten?

AMA: Gauza asko ikusi, baina apartekorik ez!

AMONA: Horko hori!

AMA: Zer, ordea?

AMONA: Ez al da hori zure alaba?

AMA: Bai, noski, gure Maite! Eta?

AMONA: "Eta" esaten duzu?

AMA: Baina, amona! Hori al da erakutsi behar zidana?

AMONA: Pixka bat gehiago zaindu behar zenuke!

AMA: Pixka bat gehiago zaindu? Beta daukat, ba, nik inor zaintzen hasteko! Esaten errazago da! Eta, gainera, zer? Gure Maite zaindu? Horren adinerako berorri Teruelera joan-etorria egina zegoen aitona zenarekin!

AMONA: Etzazu txorakeriarik esan, Maritere! Ni ondo emakumetuta ezkondu nintzen.

AMA: Horregatik, ba! Hogei urte bete ditu aurten Maitek.

AMONA: Ene, ba! Banan-banan pasa badira, non egon naiz, ba, ni?

AMA: Badaki urteak azkar demonio pasatzen direla! Ez alferrik! Gainera, hemen goitik begiratuta are eta emakumegoa dirudi.

AMONA: Txorakeriak, Maritere! Bigarren aldia bada, gutxienez, gizon horrekin ikusten dudala. Pentsa!