Jon.- Jone, Jone, etorri.

Jone.- Zer?

Jon.- Begira, amaitu dut.

Jone.- Erakutsi.

Jon.- Tatxan!!!

Jone.- Baina, txiki-txikia da eta!

Jon.- Jakina, Jone, maketa bat da. Gezurra dirudi zu arkitektoa izatea.

Jone.- Baina ez dut proiektua oraindik amaitu.

Jon.- Bueno, bala, baina esadazu, zer iruditzen zaizu, e?

Jone.- Oteizianoa.

Jon.- Oteizianoa? Baina zein zentzutan, onean ala txarrean?

Jon.- Oteizianoa diozunean, "Oteizaren jeinua du" edo "Oteizaren kopia bat da" esan nahi didazu?

Jone.- Ez dakit, espazioari garrantzia ematen dio eta itxura karratukoa da: "Oteizianoa, sin más".

Jon.- "Oteizianoa, sin más"... Baina, nola demonio esan dezakezu hori, Jone? Oteizaz horrela hitz egitea sakrilegioa da herri honetan. Oteiza eta Mikel Laboa euskal artistilla filosofoen influentzia izan dira, neska.

Jone.- Badakizu niri ez bata, ez bestea, zaizkidala gustatzen.

Jon.- Ah, va de retro, Satanás! Gaur afaldu gabe ohera joatera zigortua zaude.

Jone.- Eta nahi ez badut?

Jon.- Ohean sartu eta lo hartzen ez baduzu, Oteizari hots egingo diot.

Jone.- Zelako beldurra!

Jone.- Beitu (begiratu), niri Oteiza gustatzen zait baina, ez dakit, ez dut ulertzen, kostatu egiten zait. Niri Txillidaren lana estetikoagoa iruditzen zait.

Jon.- Estetikoagoa, bai. Baina Oteizarena puruagoa da, mamia. Ez da marka komertzial bat, beste hori bezala.

Jone.- Ez, fundazio bat da, Falcon Crest ematen duen fundazioa.

Jon.- Bale, aitortu behar dizut horretan arrazoi pixka bat badaukazula.

Jone.- Gainera, nik, arkitekto modura, egunen batean zeozer (zer edo zer) egiten badut, Benidormen apartamentuak izango dira.

Jon.- Edo zure aitaren enpresan pabilioi berri bat.

Jone.- Ba ez legoke txarto, e?

Jon.- Ba zuk proposatzen badiozu, enpresa berria jartzeko kapaza da hura, e?

Jone.- Gehiago nahi?

Jon.- Ez, beteta nago.

Jone.- Jon, azkarregi jaten duzu.

Jon.- Bai, bai.

Jone.- Beno eta zu, eta maketa hori gero zein neurritakoa egin behar duzue?

Jon.- Hiru bider lau metrotan gutxi gora behera. Lehendabizi kartoi gogorrarekin egingo dugu eta gero, harrobian, kopia marmolez egingo diote.

Jone.- Marmolez? Baina hori zertarako da orduan?

Jon.- Esan nizun ba, nire aitaren herrikide horren enkargua zela.

Jone.- Bai.

Jon.- Badakizu zamorarrak berezi-berezi xamarrak direla, ezta? Zuk nire aita ezagutzen duzu?

Jone.- Klaro!

Jon.- Ba laguna halakoxea du.

Jone.- Ja, baina lorategian ipintzeko marmolezkoa nahi du?

Jon.- Lorategian?

Jone.- Bai. Ez da umeak jolasteko gune edo txabola moduko bat ala?

Jon.- Ezetz neska, ke ba! Bere panteoian jartzeko du, familiako guztien izenak bertan zizelatzeko omen da...

Jone.- Zelako fuertea!

Jon.- Fuertea ez, oteizianoa. Estetika baino mamia duen pieza oteizianoa da.

Jone.- Oteizianoa baino, marzianoa.