Pi, pi, pi...

Jon.- Bai?

Jone.- Jon, badaukazu planik arratsalderako?

Jon.- Arratsalderako? Ez. Beno, esgrima pixka bat entrenatu, baina besterik ez.

Jone.- Eta zer ordutan amaituko duzu entrenamendua?

Jon.- Zazpiak inguruan edo.

Jone.- Aizu, kontuz ezpatarekin e?

Jon.- Ez da ezpata, sablea da, sablea.

Jone.- Orduan zazpietatik aurrera libre, ezta?

Jon.- Depende.

Jone.- Zelan depende?

Jon.- Bai, depende, segun zertarako.

Jone.- Ba beitu (begiratu), unibertsitateko nire klase-kide batek erakusketa ipini du galeria batean.

Jon.- Ui, ui, ui.

Jone.- Benga, Jon, animatu.

Jon.- Eta zure lagun artistilla horrek zer egiten du ba?

Jone.- Ba koadroak ipini ditu. Benga, Jon, ordubete baino ez da eta.

Jon.- Izango al da kanaperik?

Jone.- Bai.

Jon.- Bale, orduan joango naiz.

Jone.- Jon, nora zoaz?

Jon.- Hemen ke gehiegi dago, goazen harantz.

Jone.- Han ez dago inor!

Jon.- Horrexegatik ba!

Jone.- Jon, ez hasi, e?

Jon.- Ixo, ikusten al duzu ate hori? Ba kanapeak hortik aterako dituzte eta gu hemen geratzen bagara, ba horixe, en primera línea egongo gara.

Jone.- Zureak ez dauka erremediorik, benetan.

Jon.- Eta ez ezazu asko jan hasieran, bestela ez duzu tokirik utziko pintxo beroentzat.

Jon.- Ba ez daude gaizki koadro hauek, e?

Jone.- Bai, nahiko ona da eta gainera koadro asko saltzen ditu.

Jon.- Aizu, eta zuri ez dizu sekula koadrorik oparitu tipo honek, e?

Jone.- Jon, klase-kidea da, baina ez da lagun-laguna.

Jon.- Eta lagun-laguna ez bada, zertara etorri gara gu erakusketa honetara?

Jone.- Ba zeozer (zer edo zer) diferentea egitearren, chico!.

Jon.- Kultureta eta artistillak dauden tokietara etortzeagatik orduan.

Jone.- Beno, Jon, nahikoa da, zu ni baino snob handiagoa zara eta!

Jon.- Ni? Ni snoba?

Jone.- Jon, ganba-buztan bat daukazu sorbaldan!

Jon.- Beno, piña dela esango diogu galdetzen duenari.

Jone.- Ez izan zikina eta kendu ganba-buztan hori.

Jon.- Snobarena egiteagatik daramat ganba, badakizu? Sorbaldan jarrita... Performancea da, Homenaje a Dalí jarri diot izena.

Jone.- Jon, droga klase arraroren bat hartu duzu ala zer?

Jon.- Ez, tamalez ez.

Jone.- Edateko zeozer (zer edo zer) nahi?

Jon.- Bai, hartu behar dut, garÇon!, gaÇon! Botila bat ur mineral! Eske (es que) nire ganba-isats honek ura behar du.

Jone.- Baina beno, Jon, zuk ez dakizu horrelakoetan normal portatzen ala zer?

Jon.- Jende horrek ni nerbioso jartzen nau.

Jone.- Baina erakusketa gustatu zaizu, ezta?

Jon.- Bai, tipo hori egia esan ona da, e? Eta jatorra, gainera.

Jone.- Baina berba egin duzu berarekin ala?

Jon.- Noski, nire Homenaje a Dalí erakutsi diot.

Jone.- Zer?

Jon.- Txantxa da, neska, txantxa da. Badakizu, guk telefonoak elkarri eman dizkiogu. Ilustratzaileak behar izaten ditugu eta gustatu zait tipo honen lana, bai.

Jone.- E, Jon! Nora zoaz?

Jon.- Goazen itsasora une batez.

Jone.- Baina berandu da eta!

Jon.- Momentu bat izango da, neska, Homenaje a Dalí itsasora bueltatu nahi dut.