Dokuteka
Errugbi inklusiboa. Badakizu zer den?
Gaztedi taldeko entrenatzaileak eta aita batek zer den eta parte hartzen dutenentzat zer suposatzen duen kontatu digute.
1. Zer da errugbi inklusiboa?
MIKEL EPALZA: Berez bi hitz errepikakor dira, zeren berez errugbia bada barneratzailea (inklusiboa). Baina beno, zer gertatzen da? Momentu batean ikusi genuela gizartean badagoela gizarteko zati bat ez daukana errugbian aritzeko edo kirolean aritzeko guk ditugun eskubide berdinak. Eta orduan, galdera erraz eta nahiko argi bat egin genuen: zergatik ez?. Eta inork ez zeukan erantzunik. Eta orduan saiatu ginen, ondo irten zen eta horretan gabiltza. Eta gustatzen zaie, guri bezala. Beraiek daukaten errugbiaren beharra da nik daukadanaren beharraren bestekoa.
JOSE MANUEL GURRUTXAGA: Aritzentzako (Aritzentzat) errugbi entzuten duenean hitza ja, bera ja adi jartzen da, urduri, ea zer egin behar dugun, ea nora joan behar dugun, zer egin behar dugun… Eta esaten dizut, batez ere da hori: hirugarren denbora, denon artean egotea, bazkaltzen, zerbait pikatzen, entrenamendua eta gero tabernara joan… Harreman hori beraientzako (beraientzat) izan da… Eta bueno, guretzako (guretzat) ere, familiarentzako (familiarentzat) ere ikustea hori… Aritz hasi zen, orain dauzka 25 urte, baina 21-22 urterekin hasi zen, eta orain arte lortu gabe zegoen. Gure bizian behintzat hori lortu gabe zegoen. Eta guretzako (guretzat) da, guretzat ere zerbait dagoenean errugbiarentzat denok jartzen gara benga, pum, benga, nora joan behar dugu, zer egin behar dugu… Ez dugu denbora galtzen ezertarako.
2. Partaideek zer onura dituzte?
MIKEL EPALZA: Aberastasuna? Guretzako (guretzat) errugbiak ematen digun berdina. Zer gertatzen da? Gu 0tik irteten bagara, beraiek irteten dira -5etik. Zeren beti ezezkoa eman zaie, beti arazoak eduki dituzte auzoko saskibaloi taldean sartzeko, dela, ez dakit, eskolako futbol taldean ere sartzen ez baziren hobeto… Eta horrelako gauzak. Orduan beraiek hasten dira -5etik. Irabazten dute 0rainokoa eta gero, guri ematen zaigun guztia.
3. 2015ean Ingalaterran Munduko Errugbi Inklusiboko txapelketan egon zineten…
JOSE MANUEL GURRUTXAGA: Baina han sortu zen giroa, emozioak (zirrarak), harremanak… Taldeko jendearekin eta dena izan zen… Ni etxetik bakarrik joan nintzen Aritzekin, zeren nire emaztea eta alaba ez ziren joan lanagatio (lanagatik), eta nik daukadan pena bakarra hori da: beraiek ez joatea hori bizitzeko. (Zergatik) nik pasatu nuen bost egun gau guztietan ohera joaten nintzenean, negar batean. (Zergatik) han bizi nuena esaten dizut, nik hori kontatzeko, ni saiatu naiz nire emazteari eta alabari kontatzeko (kontatzen) baina beti esaten nien: “Ez da posible, nik bizi dudana ez da posible kontatzea! Kontatzea bai, baina zuek barruan ezin duzue bizi hori, ezin da”.
