23.1 Xanti+Serafina

(Serafinak Euskadi Irratia jarrita dauka. Goizeko albisteak. Sukaldean)

XANTI- Zer irrati entzuten ari zara, ama?
SERAFINA- Egun on, lehendabizi, Santiago!
XANTI- Bai, egun on, bai. Eta zer irrati entzuten ari zara?
SERAFINA- Nola zer irrati entzuten ari naizen? Euskadi Irratia, jakina!

XANTI- Eta beti Euskadi Irratia entzuten al duzu?
SERAFINA- Hara bestea! Eta zuk zer entzuten duzu, ba, taxian?
XANTI- Nik, beno, ba, denetik, badakizu, segun nor igotzen den eta...
SERAFINA- Taxia zurea da, ezta?
XANTI- Bai, hala izango da, bai.
SERAFINA- Ba, orduan zuk nahi duzuna jarri behar zenuke.
XANTI- Ai, ez zenuke zuk karrera handirik egingo taxista bezala, ama!
SERAFINA- Konpondu al dizute?
XANTI- Keba! Oraintxe noa Karlosengana!
SERAFINA- Mekaniko horiekin beti igual ibili beharra ere bada gero!
XANTI- Ama!
SERAFINA- Zer?
XANTI- Eta Euskadi Irratian azkenaldian ezer arrarorik entzun al duzu?
SERAFINA- Arraroa? Zer esan nahi duzu?
XANTI- Ez dakit, ba, zerbait, horrela, berria, desberdina.
SERAFINA- Ez, betikoa da, nik dakidala!
XANTI- Umm, beno.

23.2 Xanti+Kristina

(Kristinaren tabernan, goizez)

KRISTINA- Ez zaitez horrela jarri, Xanti, konponduko dizu-eta!
XANTI- Konpondu? Taxi berria egiteko denbora izan du, zera, ganoragabeko horrek!
KRISTINA- Baina autoa utzi dizu zurea itzuli arte!
XANTI- Horixe besterik ez nuen behar! Zera, neurea konpondu ez eta bestea kentzea! Kristina...
KRISTINA- Lasai, Xanti, bizitzan badaude gauza inportanteagoak.
XANTI- Bai, hasi zaitea (zaitez) zu ere irratiko Xanti horren kontuekin.
KRISTINA- Zer irrati eta zer Xanti? Gure amaz ari nintzen.
XANTI- A, barkatu, Kristina! Ez nintzen akordatzen. Barkatu! Ez nabil oso umore oneko gaur, e!
KRISTINA- Konturatuta nago, bai.
XANTI- Eta, zer, zer moduz?
KRISTINA- Ni oso ondo! Ez zu bezain petral, behintzat!
XANTI- Ei, ei, ama esan nahi nuen.
KRISTINA- A, ama? Ondo, ondo. Itxuraz ondo, baina ingresatuta oraindik.
XANTI- Ea ba, ea ba, ea ba! Beno, ni banoa, ea norbait inguratzen den geltokira. A, begira zein datorren! Hola, keai, Pako!

(Gurutzatu egingo dira tabernan. Pako barrura dator, Xanti kanpora)

23.3 Pako+Kristina

PAKO- Kaixo! Bazoaz, Xanti?
KRISTINA- Badoa bai. Kafea?
PAKO- Bai, mesedez!
KRISTINA- Gozoa dabil, ba!
PAKO- Normala da.
KRISTINA- Ala normala dela! Hementxe nago ni! Eguneroko lanaz gain, amarena eta, gainera, Xantirentzako enkarguak hartu behar orain! Eta kexatu al naiz, e? Kexatu al naiz ni, Pako? Eta egun osoan marmarka aritzeko adina motibo dauzkat, e!
PAKO- Beno, bai, Kristina.
(Tabernako telefonoa joka)
KRISTINA- A! Orain ere baietz izan zentraletik? Bai? Bai! Bai, Ines! Oraintxe joan da taxira. Esango diot. Bai, nire kontu!
PAKO- Ines zen, bai?
KRISTINA- Bai, Pako, bai. Esaiozu (san iezaziozu), mesedez, Xantiri Euskadi Irratian bere zerbitzua behar dutela!

23.4 Xanti+Kristina

(Xanti tabernan sartuko da berriro)

XANTI- Ia, zer adarjotze klase da hau, Kristina?
KRISTINA- Zer?
XANTI- Zer esan dit Pakok?
KRISTINA- Nik ez dakit Pakok zer esan dizun zuri, baina nik esan diot Euskadi Irratian behar zaituztela esateko.
XANTI- Beno, beno, e, Kristina! Aspalditik ezagutzen dugu elkar, e!
KRISTINA- Horixe! Bestela uste al duzu zuri faborea egiten ariko nintzenik?
XANTI- Bien, bien. Nork deitu du?
KRISTINA- Xanti, egun batzuk jai hartu behar zenituzke.
XANTI- Besterik ez dugu behar!
KRISTINA- Nork deitzea nahi duzu? Inesek deitu du!
XANTI- A, baina... egiatan ari al zara?
KRISTINA- Hara, ez! Begira, gaua ospitalean pasa dut, goizeko seietatik kafeak jartzen ari naiz eta tarte hauxe aprobetxatu dut zuri adarra jotzen hasteko. Zer iruditzen zaizu?

23.5 Xanti+Odile Kruzeta

(Taxi barruan doaz. Odile atzean eserita)

XANTI- Ba, egia esango dizut, e! (Ondoan doan autoari) Segizak (segi ezak), segizak! (Atzeko bidaiariari) Hasieran ez dut sinistu (sinetsi) enkargua benetakoa zenik ere.
ODILE- A, ez?
XANTI- Ez, ez, ez!
ODILE- Inoiz ez al zaizu egokitu Euskadi Irratira etortzea?
XANTI- A, bai, bai, askotan. Ez da lehendabiziko aldia, baina gaur, zera, esto... zuk Euskadi Irratian bertan egiten al duzu lan?
ODILE- Bai!
XANTI- Orduan, zerorrek, igual, igual argituko didazu.
ODILE- Ez dakit, ba! Segun zer jakin nahi duzun.
XANTI- Baina zu, osea, zer zara, zer? Periodista edo besteetakoa edo, teknikakoa edo?
ODILE- E... beno... esan dezagun...
XANTI- Igual dio, igual dio. Zera esan didate, aizu, Euskadi Irratian taxista baten kontuak ematen dituzuela.
ODILE- Ondo esan dizute, bai! Egunero, e! Orain hilabete-edo hasi ginen.
XANTI- Hara, hara! Eta taxista horrek Xanti duela izena.
ODILE- Bai, Xanti du izena
XANTI- Mekaguensos! Baita nik ere!
ODILE- Hara! Zer kasualitatea!
XANTI- Bai, kasualitatea, bai, bai. Eta zera, eta nondik ateratzen dituzue kontu horiek edo?
ODILE- Ba, bizitzatik bertatik. Beno, zehatz-meatz ez nizuke esango, e! Talde bat ari da horretan lanean eta haiek arduratzen dira...
XANTI- Bale, eta, beno, jakina, zuk ez duzu jakingo, zu teknikoa baldin bazara, ba...
ODILE- Ez! ni... ni... Odile Kruzeta naiz.
XANTI- A, Odile Kruzeta. Bien, bien! Urte askotarako, aizu!
ODILE- Euskadi Irratiko zuzendaria.
XANTI- E? Jode! Galdetzen hasita, ez diot, ba, nik edozeini galdetu orduan! Jode! Zuzendaria, "oye"!