36.1 Xanti+Olatz+Kristina

(Tabernan. Goizez. Giro lasaia)

OLATZ- Itxoin, itxoin, Xanti! Halere, nik ez dut oso ondo ulertzen.
XANTI- Ba...
OLATZ- Inesek mezua eman bazizun...
XANTI- E, oso luzea da esplikatzen, Olatz. Baina, beno, kontua da ez nintzela iritsi ordurako, eta gero amak sekulako iskanbila sortu zuela...
OLATZ- Eta Ines?
XANTI- Ea gero joaten naizen barkamen-eske, ze, ez zen bere errua izan eta...
KRISTINA- Nik esango nuke bi hauek lardaskan dabiltzala, Olatz.
XANTI- Aizu, Kristina!
OLATZ- Bai, bai! Zuen bion artean izan da guk ez dakigun zerbait, Xanti!
XANTI- Bai, zera izango zen!
KRISTINA- Bai, Xanti. Nahi eta ezinen bat bada ere.
OLATZ- Eta ez ahaztu emisoratik gauza asko entzuten direla, Xanti.
XANTI- Beno, horrela hasi behar baduzue, ni banoa!
OLATZ- Itxaron ezazu pixka batean, motel!
XANTI- Et, et, et! Beldurra ematen didazue!

36.2 Xanti+Pako

(Taxi-geltokian, taxien ondoan ari dira hizketan)

XANTI- Oraintxe bai eskuetatik ihes egin didala asuntoak!
PAKO- Beno, zu lasai, Xanti. Konponduko da.
XANTI- Et, et, et! Ez zagok hau konponduko duen amaren semerik! Eta ni nauk justu orain amaren semea!
PAKO- Beno, eta Ines?
XANTI- Ez zekiat, motel! Zeferinok deitu omen ziok. Horixe jakin diat, baina zer esan dion ez.
PAKO- Jode, igual despeditu?
XANTI- Hi, hi, hi! Gainetik etzak (ez ezak) horrelakorik esan, jode!
PAKO- Beno, ez, ez. Ez dut uste.
XANTI- Halamoduzko bi hitz esan badizkio -badakik nola jartzen den Zeferino haserretzen denean eta-, gutxi fidatu berak alde egitea!
PAKO- Ba, hori bai.
XANTI- Ez diat uste, halere, e! Gure ama aspalditik ezagutzen dik Zeferinok.
PAKO- Horregatik.
XANTI- Ez, ez. Beno, zera esan nahi diat: azken batean gure amak ez ziok dirurik ematen eta...
PAKO- Ja, ja, baina Serafina, Serafina da.
XANTI- Inesekin hitz egin behar, e?
PAKO- Bai. Bai uste dut.
XANTI- Gauzak zeuden bezala egonda, ordea...
PAKO- Ez ausartzen!
XANTI- Hori duk! Ez nauk atrebitzen, Pako!
PAKO- Normala. Ni, ni ere ez.
XANTI- Hi, hi ere ez, ez al haiz ausartzen Inesekin hitz egitera?
PAKO- Ez. Bai, bai! Inesekin bai!
XANTI- Hara! Eta norekin ez haiz ausartzen, ba?

36.3 Olatz+Kristina

(Tabernan jarraitzen dute)

OLATZ- Aizu, Kristina, zuk ba al daukazu Inesekin konfiantzarik?
KRISTINA- Beno, konfiantza-konfiantzarik ez. Hasi berria da.
OLATZ- Ja! Baina deitzeko adina bai.
KRISTINA- Bai, baina Xantirekin zertan dabilen galdetzeko adina, ez!
OLATZ- Ai, Kristina, nolaz bururatu zaizu hori? A zer okurrentzia!
KRISTINA- Zertarako hitz egin nahi duzu, ba, Inesekin?
OLATZ- Neska-neska, ba, ba, animatzeko, esateko berarekin gaudela, Serafina hemen denok ezagutzen dugula, eta ez histutzeko!
KRISTINA- A, beno! Horretarako adina bai!
OLATZ- Deituiozu (deitu iezaiozu), ba! Zuk badakizu Zeferino nolakoa jartzen den bere onetik ateratakoan!

36.4 Xanti+Pako

(Taxi geltokian jarraitzen dute)

XANTI- Beno, gauza bat egingo diagu, Pako! Gero, iluntzean, berriro elkartzen garenean, e, egingo diagu modua zuek biok bakarrik geratzeko, bale?
PAKO- Ez, ez...
XANTI- Baietz, ba! Baietz, ba! Baietz, ba! Ez baduk pauso hori ematen, ez duk, zera, sekula...
PAKO- Ni egoten naiz bakarrik berarekin. Asko.
XANTI- Eta orduan?
PAKO- Ez dut ezer esaten.
XANTI- Ba, hiri, hori. Beno, hori beste kontu bat duk, hi!
PAKO- Baina egon bai. Asko.
XANTI- Eta, eta ez al diok ezer esan behar?
PAKO- Beno, lehendabizi ondo pentsatu!
XANTI- Beno! Gehiegi pentsatzen baduk, ez diok ezer esango!
PAKO- Beno, beno, beno. Denbora denborari!
XANTI- Beno, ba, baniak, baniak. Beste zera hori ere nire zain dagoela esango nikek-eta. Bai, ea, aber, bai, tximaluze horrek tren-estaziora joan nahi dik.
PAKO- Seguru?
XANTI- Zer apostu?

36.5 Xanti+Iñaki Beraetxe

(Kalean, taxi-geltokian)

XANTI- Sartu, sartu lasai! Zer, tren-geltokira, ezta?
IÑAKI- Zer?
XANTI- Tren-geltokira joan nahiko duk?
IÑAKI- Ez, ba!
XANTI- Kaguenlarrusia! Ez didak ezetz esango!
IÑAKI- Hi, sentitzen diat, baina zentrora joan nahi diat! Hik ezin baduk, beste bati esango zioat!
XANTI- Hi, hi! Oraintxe konturatu nauk! Hi, zera, hi ez haiz edozein tximaluze! Orain ulertzen diat!
IÑAKI- Ez dakit horrek zer zerikusi duen tren-geltokiarekin, e!
XANTI- Hi, barkazak (barka ezak), baina hi bezalako jendea normalean estaziora joaten duk, baina, klaro, ez, ez bainauk konturatu!
IÑAKI- Beno, hi! Kontu gutxixeago, eta inguratuko al nauk zentrora? Presa pixka bat zeukaat-eta. Bestela oinez joango ninduan, hi!
XANTI- Bai, motel! Nola ez, ba! Baina, klaro-klaro, nola asmatuko nian, ba? Atzetik ikusita denak berdinak ematen duzue-eta!
IÑAKI- Eta taxista guztiek ere bai, e, taxi barruan!
XANTI- Hi, etzak (ez ezak) gaizki hartu,e!
IÑAKI- Ez diat gaizki hartu, motel!
XANTI- Ez niake nahi, behintzat! Oraintxe eramango haut! Ziztu batean!

36.6 Xanti+Pako+Olatz+Kristina

(Xanti eta Pako kaletik Kristinaren taberna aldera doaz. Iluntzea da jada. Trafiko dezente eta tabernan ere jende asko)

PAKO- Tren-estaziora joan da?
XANTI- Eta konturatu al haiz nor zen?
PAKO- Bai, ikusi dut, baina estaziora joan da?
XANTI- Bai, ingurura, bai.
PAKO- Beno, nik ia bukatu.
XANTI- Ba, nik ere uste diat baietz, hi! Nekatuta nagok oso! (Tabernan sartu dira) Hara,  begira, hor, hor zagok Olatz! Zer, gaurkoa bukatuta, edo?
OLATZ- Hitz egin al duzu Inesekin?
XANTI- Esto, ba, ez, ez.
OLATZ- Ez al zarete konturatu ez duela gaur emisoratik hitzik ere esan!
XANTI- Bai!
PAKO- Bai, egia!
KRISTINA- Ez kezkatu! Gaurko eguna jai eman dio Zeferinok!
XANTI- Eta zuk nola dakizu hori?
KRISTINA- Deitu egin diodalako, Xanti! Horrela jakiten dira gauzak, deituta. Erantzunak ez dira bere kasa airean etortzen, normalean.
XANTI- Ondo da, ondo da, Kristina.
KRISTINA- Eta ez al didazue beste ezer galdetu behar?
OLATZ- Zer moduz dagoen, edo Zeferinok zer esan dion edo...
PAKO- Zer moduz dago?
XANTI- Zeferinok zer esan dio?
KRISTINA- Serafina aspalditik ezagutzen dugula etxe honetan, eta pazientziaz hartzeko. Hori esan omen dio Zeferinok!
XANTI- Beno, beno!
OLATZ- Eta lata handia ematen badio, abisatzeko berari! Hori ere bai!
XANTI- Serafina ez ahal da enteratuko, behintzat!