37.1 Xanti+Olatz

(Xanti taxian eserita purua erretzen eta liburua leitzen)

OLATZ- U! Hau ere ikusi behar genuen, Xanti!
XANTI- Hola, egun on, Olatz! Zer, zer ikusi duzu, ba?
OLATZ- Xanti liburua eskutan hartuta!
XANTI- Aizu, txikita, e! Nik asko leitzen dut, e!
OLATZ- Asko leitzen duzula?
XANTI- Bai, bai, bai!
OLATZ- Ba, lehendabiziko aldia da liburua eskutan hartuta ikusten zaitudala!
XANTI- Ba, beti eramaten dut alboan libururen bat!
OLATZ- A, hori bai! Hori banekien, e! Baina leitzea beste gauza bat da, e, Xanti? Ez da liburua alboan eramatea!
XANTI- Si, si. Zirikatzeko gogoarekin jaiki al zara, e?
OLATZ- Ez ba! Xanti, itzaliko al duzu puru zikin hori, faborez?
XANTI- Ai, Olatz! Ohetik bota zaituzte, e?
OLATZ- Ba, bai! Hori bai! Horretan asmatu duzu, ba! Aitak eginkizun inportanteren batzuk izango zituen, antza, eta etortzeko agindu dit.
XANTI- Beno, ba, ez daukat zertan nik ordaindu beharrik, e?
OLATZ- Noski!

37.2 Xanti+Joxantonio Arana

(Taxi-geltokian jarraitzen dugu. Kalean)

ARANA- Aizu, gazte!
XANTI- Esadazu (esan iezadazu)!
ARANA- Kasualitatez, taxi-paradarik ez da izango hemen inguruan?
XANTI- Taxi-parada? Hauxe! Hauxe! Taxi-parada batean zaude! Zera eta zera, katxarro hau taxia  eta neroni, zera, taxista!
ARANA- A, Koño, andakoño! Urte askotarako!
XANTI- Igualmente, bai!
ARANA- Nik bai errezeloa hemen inguruan bazela taxi-parada.
XANTI- Bai, bai!
ARANA- Aspaldiko kontuez ari naiz, baina esan diot semeari: hemen inguruan behar du, ba!
XANTI- Bai, bai! Nik beti ezagutu izan dut hementxe, bai.
ARANA- "Ya lo creo". Garai batean, etorria naiz ni hona presaka taxi baten bila.
XANTI- Garai batean izango zen, bai!
ARANA- Bai, garai batean. Baita aurkitu ere! "Ya lo creo". Bila ibilita aurkitzen baita!
XANTI- Bai, bai, bai, gaur ere aurkitu duzu, ba!
ARANA- Normalean semeak eramaten nau batera eta bestera.
XANTI- Hara!
ARANA- Baina gaur ezin gizarajoak!
XANTI- Bien, bien!
ARANA- Eta esan dut: "Joxantonio, ez ote zara bakarrik joateko gauza izango?" Eta, hara, ikusten duzu!
XANTI- Beno, esku onetara iritsi zara, ba!
ARANA- Ba, hori ez da beti erraza izaten.
XANTI- Ez! Ez!
ARANA- Akordatzen naiz behin...
XANTI- E, beno, esto, kontatuko didazu bidean, e!
ARANA- Baina akordatzen naiz...
XANTI- Nora joan behar duzu?

37.3 Olatz+Serafina

(Kristinaren tabernan dago Olatz Serafina sartzen denean)

SERAFINA- Egun on, Olatz!
OLATZ- Kaixo, Serafina!
SERAFINA- Santiago ez zenuen ikusiko?
OLATZ- Xanti? Bai, hortxe dago. A, baina itxaron, e, norbaitekin ari da-eta!
SERAFINA- Ea harrapatzen dudan alde egin baino lehen!
OLATZ- Segituan etorriko da, bestela ere.
SERAFINA- Ez, ez. Presako kontua da. (Badoa) Santiago!!
OLATZ- Nahi baduzu, nik esango diot. Ezer ez

37.4 Xanti+Joxantonio Arana+Serafina

(taxi barruan doaz. Martxan)

ARANA- Orduan, esan didazu emakume hau zure ama dela.
XANTI- Bai, "si señor"!
SERAFINA- Serafina, Santiago Irusta taxistaren alarguna.
ARANA- Hain gazte eta alargunduta, e? Gutxi irauten du jendeak gaur egun, "ya lo creo". Eta zer, mutila zaintzen?
XANTI- Aizu, zera, jauna, e...
ARANA- Joxantonio Arana, zure agindutara.
XANTI- Ba, bien, aizu, Arana jauna, zera, nik ez daukat zaintzaile beharrik, e!
ARANA- Ai, gazte! Gaztetan hori uste izaten da, baina munduko zaintzaile guztiak ere gutxi.
XANTI- Ba, amak zentrora joan nahi du eta horregatik hartu dut, e, zurekin batera...
SERAFINA- Bai, atrebentzia ez bada, behintzat!
XANTI- Hori da! Hori da!
ARANA- Atrebentzia? Igualeko konpainia onean ibiltzea! "Ya lo creo!" Niri asko gustatzen zait konpainia onean ibiltzea. Eta konpainia ona eta, gainera, ederra denean, gustorago.
SERAFINA- Oi, eskerrik asko!
ARANA- Eta nora zoazela esan duzu?
SERAFINA- Loreak enkargatu behar ditut.
ARANA- A, loreak!
SERAFINA- Bai, badakizu ze egun den berehala eta...
ARANA- Eta zer egun da, ba?
SERAFINA- Santu Guztien eguna.
ARANA- Gaur al da? Ez naiz akordatu ere egin! Aizu, gazte, zera, kanposantura!
SERAFINA- Ez, ez, lasai. Ez da gaur. Gaur ez.
ARANA- Eskerrak! Izutu naiz burua galdu ote dudan erabat! Burua galdu ezkero, ez da erraz aurkitzen. "Ya lo creo!"
SERAFINA- Ez, ez, ostiralean da, baina aurretik loreak enkargatzea gustatzen zait, badakizu, Santiagori eramateko.
ARANA- Asmatzen al du loreekin, gazte?
XANTI- Asmatu? Asmatuko du. Urtero egiten du behintzat, eta hori, hori bere kontua izaten da, e!
ARANA- Zer lore mota gustatzen zaizu? Edozeinekin konformatzen zara edo baduzu estima handikoren bat?
XANTI- E, Arana jauna, loreak ez dira niretzat, e!
ARANA- A, beno, klaro, klaro!
XANTI- Ni oraindik ez nago, zera, kanposantuan, e!
ARANA- A, kanposantuan jartzeko dira, orduan, ezta?
SERAFINA- Bai, hori da! Senar zenari jartzen dizkiot.
ARANA- Guk ere jarri beharko ditugu, bai! Joaten gara gu ere, urtean behin, sikiera, badakizu. Eta non saltzen dituzte?
SERAFINA- Ba, oraintxe erakutsiko dizut, nahi baduzu.
XANTI- Beno, e, baina, barkatu, zu, zuk, zuk ez al zenuen, ba, ospitalera joan nahi?
ARANA- Bai, nahi ez! Horixe! Nahi? Nahiago loreak erostera joatea!
XANTI- Ba, ez, ez, beno, baina, aber, aber...
SERAFINA- Baina, Xanti, utziozu (utz iezaiozu) gizonari bakean, e,! Loreak erosi eta gero joango da joan behar duen tokira.
XANTI- Ama, ez zaitez zu bera baino okerrago jarri, e! Ordua hartuta baldin badauka, aizu...
SERAFINA- Baina zer kalte egingo dio, ba, bizipoz pixka batek, e? Joxantonio?
ARANA- Horixe behar dugu: bizipoza! Oraintxe esan duzu! Emakume jator askoa ekarri didazu, gazte! Estimatzen dizut, "ya lo creo!"
XANTI- Bai, bai, beno, baina lehendabizi, e, ospitalera joango gara!
ARANA- Beno, joan beharra badaukazu, nik ez daukat presarik, aizu!
XANTI- E, zuk joan behar duzu! Ez nik!
ARANA- Nire semeak esan al dizu?
XANTI- Zuk esan didazu, aizu! Ni taxista naiz, akordatzen al zara? Eta emakume hau nire ama.
ARANA- A, egia, egia, gainera. Nik izan nuen lagun taxista bat, gudaria, Uzturpeko batailoian.
XANTI- Hara!
ARANA- Bai lagun zintzoa! Ez dakit zer egin zuen gero. Taxista bazen, taxiarekin jarraituko zuen, noski.
XANTI- Bai, ez da harritzekoa.
SERAFINA- Beno, ba, lehendabizi ospitalera bazoazte, nik kasik nahiago, orduan, ba, hemen jaistea, Santiago, e! Eta bueltarakoan etorri bila.
XANTI- Bai.
SERAFINA- Aio, Arana jauna!
ARANA- Etorriko gara, bai.
XANTI- Ba, etorriko naiz ni.

(Serafina jaitsi egingo da taxitik)

ARANA- Ez nuke nik bakarrik utziko horrelako emakume puska! Ez horixe!
XANTI- Aizu, badaki bere burua zaintzen, e! Ez zaitez kezkatu!
ARANA- Jatorra andrea! Oso jatorra ere!
XANTI- Bai, bai.
ARANA- Eta orain zer egingo dugu?
XANTI- Ba, ospitalera eramango zaitut, aizu, hitz emanda bezala edo...
ARANA- A, ni, ni zuk esaten duzun tokira joango naiz, gazte!
XANTI- Zer?
ARANA- "Ya lo creo!" Eta gustora, gainera. Bai horixe!