Dokuteka
Krimen biribila
Hilketa biribila, lapurreta biribila... Gaiztakeriaren bat egin eta inor ez ohartzea tentazio handia da. Ez da harritzekoa literatura- eta zinema-lan askoren oinarria izatea.
Irudia: chatGPT
|
HIZTEGI LAGUNGARRIA Irentsitako txanponak. Hartutako edo sartutako txanponak. |
Krimen biribila
Londresen honela doa kontua: berogailuek irentsitako txanponen truke ematen dute bero. Eta, negu gorrian, han zeuden exiliatu (erbesteratu) hego-amerikar batzuk, hotzak dardarka, txanponik batere gabe, pisuko berogailua martxan jartzeko. Begiak erradiadoreari josita zituzten, betazalak mugitu ere egin barik. Totemaren aurreko debotoak ziruditen, gurtze posturan. Baina izan, naufrago miserableak ziren, Inperio Britainiarra akatzeko (akabatzeko) modua asmatu guran. Latorri edota (eta/edo) kartoizko txanponak ipiniz gero, berotuko zuen berogailuak, baina diru-biltzaileak aurkitu egingo zituen gero adar-jotzearen aztarnak. “Zer egin?”, esaten zioten elkarri exiliatuek. Hotzak malaria bailitzen (balitz bezala) jartzen zituen dardarka, eta, halako batean, beretako (haietako) batek oihu itzela bota zuen, mendebaldeko zibilizazioa kolokan jartzeko tamainakoa. Eta honelaxe (horrelaxe) sortu zen izotzezko txanpona, gizon izoztu batek asmatua.
Segituan ekin zioten lanari: argizariz, txanpon britainiarrak ederki imitatzen zituzten moldeak egin, gero urez bete, eta izozkailuan sartu zituzten. Izotz-txanponek ez zuten aztarnarik uzten, beroak urtu eta lurrun bihurtzen baitzituen. Eta, horrela, Londoneko (Londreseko) pisu hura Karibe itsasoko hondartza bilakatu zen.
Eduardo Galeano
