49.1 Xanti+Serafina

(Telebistan pelikula-porno bat botatzen ari dira. Xanti hari begira)

SERAFINA- Aitaren eta semearen eta...
XANTI- ...Espiritu Santuaren izenean, amen, Jesus!
SERAFINA- Kenduzazu (kendu ezazu) zikinkeria hori nire begien aurretik!
XANTI- E, aizu, aizu, nik ez dut jarri, e!
SERAFINA- Nik jarri dudala esan nahi al duzu?
XANTI- Aizu, zuk daukazu mandoa! Eta mandoa eskuetan duzula lo hartu duzu orain ere!
SERAFINA- Non dago?
XANTI- Taxian, ez al duzu, ba, ikusten?
SERAFINA- Zer taxi eta zer...
XANTI- Bai, bai, bai, taxista da bera eta gainean daukana, jode, taxira igo da. Hobe bai horrelakoak igoko balira! Niri ez zait inoiz tokatu!
SERAFINA- Etzazu (ez ezazu) txolinkeriarik esan, Santiago!
XANTI- Mekaguen! Hori da katxarroa!
SERAFINA- Non demontre dagoen mandoa?
XANTI- Ba, nik ez dut ikusi!
SERAFINA- Ba, itzali bertatik!
XANTI- E?
SERAFINA- Ausartu egiten dira, gainera, ordu hauetan honelako gauzak ematen!
XANTI- Aizu, deituiezu (deitu iezaiezu) ordu egokia zein den esanez. E, zein da, ba, zuretzat ordu egokia?
SERAFINA- Lotsagabekeria gutxiago, Santiago, e!
XANTI- Jode!
SERAFINA- Zure ama naiz gero!

49.2 Xanti+Kristina

(Kristinaren taberna. Goizean goiz. Jende gutxi)

KRISTINA- Zer, gaupasa eginda?
XANTI- Ez, telebista alu horri begira geratu naiz berandu arte.
KRISTINA- Sorginen laratza ikusten?
XANTI- Beno, "Sorginen laratza" eta... gero beste gauza batzuk.
KRISTINA- Taxistarena ez zenuen ikusiko, kasualitatez?
XANTI- Ez dena.
KRISTINA- Mundiala! Asko akordatu nintzen zuekin!
XANTI- Taxistak gure antza zuelako esan nahiko duzu.
KRISTINA- Zuen antza? Zertan? Hobe bai!
XANTI- Laguntza eske zihoan emakume hura igo zitzaion arte ikusi nuen.
KRISTINA- Laguntza! A zer laguntza behar zuen sorgin hark!
XANTI- Beno!
KRISTINA- Eta besteak eman, gainera!
XANTI- Klaro! Bai horixe!
KRISTINA- Zure taxira igo zen emakume gajo hark bezala!
XANTI- Jode! Zera, eta gero ama esnatu zen.
KRISTINA- Ama ez zen agertzen.
XANTI- Ez, ez, zera Serafina, ama, nire ama, benetakoa. Jode! Seko lo zegoen, beti bezala, zurrunka batean ari zen eta, zera, noiz esnatuko? Jode, ba, momenturik onenean!
KRISTINA- Lotara bidaltzea zenuen!
XANTI- Bai! Lotara? Jode! Ez dut uste gau osoan begirik bildu duenik!
KRISTINA- Nik ere apenas.
XANTI- Jo, gozoa jarri zen, ba! Ezta pelikula nik aukeratu banu ere! Jode, mandoaren gainean lo hartzen du beti eta...
KRISTINA- Ditxosozko mandoa!
XANTI- Bai!
KRISTINA- Badakit zer den hori, bai. Ama etxean egon zenean, egunero izaten genuen iskanbila.
XANTI- Si, ez naiz harritzen.
KRISTINA- Igualeko bakarrik bizitzea!
XANTI- Ba, baita, baita. Beno, baina bakarrik bizitzea ere, ez dakit, ba, e!
KRISTINA- A, jakina! Bere alde onak eta bere alde txarrak.
XANTI- Aizu, hortxe daukazu, zera, Jose Luis, adibidez. Ba, erresidentzia batera omen doa.
KRISTINA- Etxeko lanak ez egiteagatik, seguru!
XANTI- E! Hobeto zainduko duten itxaropenetan, aizu!
KRISTINA- Ja! Baina zuri oraindik asko falta zaizu Jose Luisen edadera iristeko, Xanti! Eta ez dakit ez ote den ordua e...
XANTI- E, ordu... ordua zertarako?
KRISTINA- Askotan esan izan dizut, baina hori zuk erabaki beharrekoa da, Xanti.
XANTI- Ja! Eta ama bakar-bakarrik utzi?
KRISTINA- Uztekotan, orain.
XANTI- Jode! Bai!
KRISTINA- Hemendik urte batzutara hura ere hobeto egongo da laguntza eskatzeko, emateko baino.
XANTI- Ezidazu (ez iezadazu) gogoratu arazi, e, Kristina! Jo, hemen, hara, pare honetan, e, sekulako korapiloa jartzen zait pentsatze hutsarekin.

49.3 Xanti+Ikaslea1+Ikaslea2

(Taxian, martxan)

XANTI- Eta, zer, etxe aldera, e?
IKASLEA1- Bai, amaren mimo batzuk jasotzera.
XANTI- Jode, zuek bizi zarete zuek!
IKASLEA2- Gu? Zer, ba?
XANTI- Jode, nahi duzuenean libre, porai, nahi duzuenean amaren albora joan eta... Nik zuen edadea banu...
IKASLEA1- Zer?
XANTI- Ez, horixe egingo nukeela nik ere.
IKASLEA2- Eta etsaminak zer?
XANTI- Ia! Aizu, gazte, atzo gauean etsamina izan al zenuen?
IKASLEA2- Ba, ez, baina...
XANTI- Eta gaur goizean ere ez, itxuraz. Edo gau osoa ikasten pasa al duzue, e?
IKASLEA1- Aizu, barkatu, baina ez daukazu guri kontuak eskatu beharrik, e!
XANTI- Ez, ez. Etzazue (ez ezazue) gaizki hartu, gazteak! Inbidia besterik ez da-eta. Nik gustora, nik gustora ba al dakizue zer ikasiko nuen?
IKASLEA1- Ez
XANTI- Ez al didazue antzematen?
IKASLEA2- Ba, ba, ez.
XANTI- Beterinaria. Albaitero izango nintzen ni gustora, baina bokazioa...
IKASLEA1- Zer bokazio?
XANTI- Jode, taxista bokazioa!
IKASLEA2- A, hori ere bokazioa al da?
XANTI- Ez, zera! Zer, ba?
IKASLEA1- Zuk esaten baduzu, beno.
XANTI- Izan ere, zuek zer ote dakizue bokazioaz? Hain gazteak...
IKASLEA1- Aizu, aizu, txapa bukatu bazaizu...
XANTI- Txapa?
IKASLEA1- uste dut iritsi garela, e!
XANTI- Zer?
IKASLEA1- Hor dagoen hori tren geltokia dela eta hementxe jaitsi behar dugula.
XANTI- Jo, egia! Arrazoi duzu, gainera!

49.4 Xanti+Serafina

(Sukaldean, afaltzen)

XANTI- Eta zer? Horrela egon behar al duzu?
XANTI- Jode! Aizu, Serafina, zer ez al duzu hitz egiteko asmorik, edo?
XANTI- Bale, bale, bale! Zuk ikusi, baina ez daukazu horrela jartzeko arrazoirik, e!
SERAFINA- Gaur egungo gazteak ez errespetorik eta ezta...
XANTI- Ama, ama, ama! Mesedez, e!
SERAFINA- Egia da-eta!
XANTI- Nik beti errespetatu izan zaitut.
SERAFINA- Bai, bai, komeni zaizunean.
XANTI- Ama, ama, hara, horrela jartzen zarenean, e... Dios!
SERAFINA- Begiratu, zure amaren aurrean zikinkeria horiek ikusten, e! Ai, zure aita zenak burua altxako balu!
XANTI- Ba, bera ere begira geratuko zen, akaso, e!
SERAFINA- Baina, baina nolaz bururatzen zaizu horrelakorik esatea ere?
XANTI- Taxiekin zerikusia zuen guztia asko interesatzen zitzaion hari ere, e!
SERAFINA- Santiago!
XANTI- Aizu, asko akordatu nintzen berarekin. Eta ez ote zegoen hura ere disimuloan, e, gure salan, zera, pelikula ikusten!
SERAFINA- Santiago!
XANTI- Jode, aizu, momenturen batean bere irribarrea iruditu zitzaidan!
SERAFINA- Eman emango di(a)t, Santiago!
XANTI- E, lasai, ama!
SERAFINA- Azkenean eman egingo di(a)t!