39.1 Xanti+Pruden

(Kalean, taxi-geltokian. Trafiko gutxi. Goizerdia da)

PRUDEN- Aupa, Xanti!
XANTI- Hola, kaixo
PRUDEN- Hi... atzokoaz...
XANTI- Atzoko zer?
PRUDEN- Beno, badakik, eskertuko nikek...
XANTI- Hik eskertu, Pruden? Hik zer eskertu?
PRUDEN- Etzak (ez ezak) ezjakinarena egin!
XANTI- Hi, joan beharra zeukeat, Pruden! Ez zekiat zertan ari haizen! Baina bazekiat hemendik aurrera nik dakidan batek ez duela hainbeste lan egingo
PRUDEN- Hi, hi, Xanti!

39.2 Xanti+Ines

(Zentralean. Ines bere lanean ari da ateari bizkarra emanda)

INES- Bai, momentu bat! Polikiroldegira auto bat! Bai, zuretzat! Taxi onenak, esan?
XANTI- Hola, keai, Ines!
INES- Xanti! Sustoz akabatuko nauzu egun batean! Zer gertatzen da?
XANTI- Esto, zera, momentu bat, e, izango al zenuke?
INES- Ba, ez gehiegi. Ikusten duzu! Barkatu! Bai esan? Bai, segituan joango zaizu! Inor bai geltoki nagusian? Geltoki nagusia? Konforme!
XANTI- Esto, Ines, uste dut barkamena eskatzea dagokidala, e!
INES- Barkamena? Zergatik, tio?
XANTI- Ba, lehengo eguneko zera... Joe, badakizu, amarena eta...
INES- A, lasai. Esan gehiago ez deitzeko, eta listo!
XANTI- Bale!
INES- Barkatu, e!
XANTI- Ez, segi lasai!
INES- Ez, konfunditu egin zara. Ez, ez dakit anbulatorioko zenbakia. Sentitzen dut.
XANTI- Esto, nire, zera, ez dakit nola esan, baina hori, ba, minduta nengoen eta...
INES- Minduta?
XANTI- Bai.
INES- Zu minduta?
XANTI- Bai, bai, afariarena, pues, hori.
INES- Ordaindu nizun, ezta? Ez al nizun ordaindu?
XANTI- Bai, bai, bai, baina nik, zera, uste nuen...
INES- Barkatu, Xanti! Bai, esan?
XANTI- Bai, bai, lasai, segi horrelaxe!
INES- Fijoa? Konforme!
XANTI- Ez naiz hemendik mugituko. Lasai!
INES- Horrela hitz egitea ezinezkoa da.
XANTI- Bai, hori da!
INES- Zer iruditzen gaur elkarrekin afaltzen badugu?
XANTI- Zer? Benetan?
INES- Edo kafe bat, ez dakit, nahi duzuna.
XANTI- Ez, ez, ez. Afaldu, baina gaur ez, gaur ezin dut.
INES- Zuk esan noiz!
XANTI- Astelehenean!
INES- Konforme.
XANTI- E, baina, "vamos", zera, baldintza batekin, e: oraingoan tokia nik aukeratuko dut, e!
INES- Ederki, tio... hitz egingo dugu.
XANTI- Jode, bale, bale!
INES- Taxi onenak, esan?
XANTI- Beno, aio, e, Ines!

39.3 Kristina+Pruden+Olatz

(Kristinaren tabernan, Olatz kafea hartzen ari da. Pruden sartuko da)

KRISTINA- Ixo, Olatz! Hortxe dator-eta!
PRUDEN- Aupa, Kristina! Jarridazu (jar iezadazu)... jarridazu...
KRISTINA- Zer, baxoerdi bat?
PRUDEN- Ez, ez. Esto... deskafeinatu bat, hori da, makinakoa.
OLATZ- A, kaixo, aita!
PRUDEN- Hara! Hemen al zeunden? Ez zaitut ikusi
OLATZ- Ez baina, oraintxe nindoan, e, kafe bat hartu di-da eta...
PRUDEN- Ez, ez, lasai, hartu lasai kafea nigatik, e?
KRISTINA- (Baju, Olatzi) Elurra, Olatz! Elurra dator!

39.4 Xanti+Anjel Alkain

(Taxi barruan. Martxan)

XANTI- Ez dakit zer gertatzen den azkenaldi honetan, baina taxira igotzen zareten guztion aurpegiak ezagunak egiten zaizkit.
ANJEL- Ez dakit, ba.
XANTI- Beti harro egon izan naiz aurpegi bat ahazten ez dudalako, eta orain denak ezagunak, hi!
ANJEL- Nik aurpegi asko ditut. Igual, horietakoren bat ezagutuko duzu.
XANTI- Aber, aber, aber, hitz egin ezazu pixka batean.
ANJEL- Eta zer esatea nahi duzu?
XANTI- Bertsolaria?
ANJEL- Ez!
XANTI- Deportista?
ANJEL- Ez, profesionala, behintzat.
XANTI- Kaguenla...
ANJEL- Zu taxista.
XANTI- E? Bai, bai, betidanik.
ANJEL- Profesionala.
XANTI- Baita ere.
ANJEL- Ei! Semaforo hori gorria dago!
XANTI- Eeepaaa! Baitaaa! Semaforoak ezagutzen ere badakizu, orduan, e?
ANJEL- Zuk baino gehiago, itxuraz.
XANTI- Et, et, et! Nik ere badakit, baina...
ANJEL- Bai, baina ia-ia pasa zenuen.
XANTI- Izan ere, beste pistarik ematen ez badidazu...
ANJEL- Ez al zara, ba, hain ona aurpegiak ezagutzen?
XANTI- Ez zenuke sinistuko! Ez dut aurpegi bat inoiz ahazten!
ANJEL- Ba, asmatu!
XANTI- Badakit! Kozineroa!
ANJEL- Hori ere bai, batzutan!

39.5 Kristina+Pruden+Olatz

(Tabernan jarraitzen dute)

OLATZ- Eta nolaz, ba, zu hemen, aita? Ez al zenuen, ba, gaur zera...
PRUDEN- Ba, ez. Hala esan nizun, baina gaur ez daukat joan beharrik. Beraz, nahi baduzu, egingo dizut turnoa.
KRISTINA- Elurra ez, Olatz, sekulako erauntsiren bat dator!
OLATZ- Oraintxe?
PRUDEN- Beno, utzidazu (utz iezadazu) kafea hartzen eta...
OLATZ- Bai, bai, kafea eta nahi duzuna!
KRISTINA- Kafearekin nahikoa du! Etzazu (ez ezazu) zerorrek animatu!
PRUDEN- Eta zer? Lan asko edo?
OLATZ- Beno, bastante. Zerbitzu gehienak kanposantu aldera.
PRUDEN- A, jakina! Egunotan...
KRISTINA- Niri ez esan horrelakorik! Gaizkitu egiten naiz!
OLATZ- A! Zer moduz ama, Kristina?
PRUDEN- Hori da, zer moduz? Aspaldian ez dizut galdetu nik ere.
KRISTINA- Badoa poliki poliki. Etxean daukat.
OLATZ- Pozten naiz.
PRUDEN- Ni ere bai! Ondo jarriko al da?
KRISTINA- Medikuek baietz esaten dute.

(Xanti sartuko da saludatuz...)

XANTI- Hola, keai! Kristina, polit hori, jarridazu (jar iezadazu), zera, kafexka bat, azkar-azkar.
KRISTINA- Zer presa klase daukazu?
XANTI- Señora kanposantura igo behar dut-eta garbiketak egitera.
KRISTINA- Baina ez aipatzeko niri toki hori!
XANTI- Ba, sentitzen dut, baina ez dago beste konturik. Edo, edo bai? Hara, aita-alabak hemen eta familia giroan, e!
OLATZ- Bai!
PRUDEN- Bai, oraintxe esaten ari nintzen Olatzi, libre nagoela eta nahi badu hartzeko eguna jai.
XANTI- A, bai, e?
OLATZ- Bai! (Xantiri) Ez dakit zer arraio gertatzen zaion!
XANTI- Santu Guztien bezperak aztoratuko zuen!
KRISTINA- Eta ezer edan gabe!
PRUDEN- Gajoak ez al du, ba, nahikoa lan egiten?
XANTI- Bai horixe!
PRUDEN- Ez al du eguna jai merezi? Eta ez gaurkoa bakarrik, baita biharkoa ere! Zer demontre! Aita batek ez badu hainbeste egiten alabagatik...
KRISTINA- Adios! Eskuetatik joan zaigu zeharo!
OLTAZ- Bai.