JOSU.— Aizu, Amaia, arrazoi zenuen, oso ondo moldatu gara, erosketak erraz sartu dira motoan. Oso erosoa da.
AMAIA.— Bai, baina orain ez zaitez adarretatik joan eta esaidazu egia: ez zara gustura egon nirekin hizketan, lasai-lasai…– beste ezertan pentsatu gabe?
JOSU.— Bai, horregatik: zuk esan duzu erraz eramango genituela erosketak, eta hala izan da.
AMAIA.— Eta nik diot zu oso eskasa zarela disimulatzen, eta hala da.
JOSU.— Ez, benetan. Neuk ere pentsatzen hasi beharko dut, motoa erostea merezi duen ala ez. Kutxa, eserlekuaren azpia... gauza asko sartzen dira.
AMAIA.— Erosi nahi baduzu, erosi; baina badakizu: hau hemen dago, nahi duzunean hartzeko.
ETENA
AMAIA.- Hori bai: motoan zoazela, ezingo duzu telefonoz hitz egin!
JOSU.— Aizu, Amaia, ni ez nago telefonoaren mende, aditu?
AMAIA.— Ez, ez ez...
JOSU.— Ez ba! Eta bai, oso gustura egon naiz zurekin.
AMAIA.— Baina orain amorratzen zaude, etxera igo eta telefonoa hartzeko.
JOSU.— Ez da hainbesterako, neska!
AMAIA.— Ez, zera! Bueno, hartu bat eta goazen, e?
JOSU.— Ahoberoa!
AMAIA.— Hori bai, motoa hartzen baduzu gogoratu, e?...