Jon eta Jone II. Merkel (03)

JON:
    Ez zara kexatuko gaur esandako orduan iritsi naiz.
JONE:
    Bueno, 10 minutuko atzerapenarekin iristea ez da orduan iristea.
JON:
    Zu lehen ez zinen hain Rottenmeyer...
JONE:
Rottenmeyer!... 12 urte inork halakorik esan gabe... Ba al dakizu nola deitzen didaten beheko bulegoko lankideek?... jajaja
JON:
    Doberman?
JONE:
    Ia ia... Merkel
JON:
    Ez nau harritzen
RAF
JONE:
    Uste dute, gainera, ez dakidala horrela deitzen nautenik,... eta tarteka, ni bertan nagoenean gizajoak Merkel gora eta Merkel behera aritzen dira... ezertaz jabetzen ez naizela pentsatuta...
JON:
    Zure jarrera hori,.. efektibamente (benetan)... oso Merkel da...
JONE:
    Zein jarrera?
JON:
    Ba esan didazun guztia... Haiei adarra jotzen uztearena..., zu jakinaren gainean egotea...  Horrela, pixka bat sorbalda gainetik begiratzearena...
JONE:
    Ni lantokira lan egitera nator eta ez lagunak egitera.
JON:
    Batak ez du bestea kentzen
JONE:
    Ezetz... kontatuko nizuke ba...
JON:
    Kontatu...
JONE:
    Ez, lanera etorri gara
JON:
    Konforme... Non dago ba eraikinetik atera ezin den mapa preziatu hori?
JONE:
    Aizu esan nizun ez zela nire kontua. Mapa hori dokumentu historikoa omen da. Ondare historikoa omen da eta adituek esan dute ezin dela atera eraikinetik...

JON:
    Hori goiz bateko lana besterik ez zen… eskaneatu eta kito...
JONE:
    Baina ezin da eta kito.. gainera...zu argazkilaria zara ez? Ba.. iasta (kito)
JON:
    Zu hemen izango zara mapari argazkia ateratzen diodan bitartean?
JONE:
    Hori da nire lana... Zuk zurea ongi egin dezazun aseguratzea (ziurtatzea)...
JON:
    Ondo egiten duzu. Ekoiztetxekoek langile okerrena bidali dizutelako...
JONE:
    Ui! orduan praktiketan dagoen ¨gaztetxoa¨ zara ez?
JON:
    Horrelako zerbait, bekario (bekadun) sexia... baina txorakeri hau egiteko kapaz naiz... beraz lasai Merkel anderea...
JON:
    Jone, mugitu mesedez argi hori eskuinera.
JONE:
    Horrela?
JON:
    Hortxe...primeran....Zer?
JONE:
    Ezer ez...
JON:
    ¨Behatz magikoari¨ begira zeunden.
JONE:
    Keba! (baita zera ere!)

JON:
    Lasai begiratu,.. ikusi... falange bakarra da falta zaidana... kameraren botoia sakatzeko distantzia motzagoa. Azkarragoa naiz orain...
JONE:
    Uste nuen berriro jarri zizutela...
JON:
    Zirujauak saiatu ziren, baina ez zion eutsi. Denbora gehiegi pasa omen zen josi zuten arte eta ebaketa ere ez zen garbiegia izan... behatz erdia tuneleko asfaltoan geratu zen urratuta...
JONE:
    Ez dut istripuaz hitz egin nahi Jon.
JON:
    Bale... baina zu hasi zara.
JONE:
    Nik ez dut ezer esan... amaitu dugu?
JON:    Bai.
JONE:
    Lagunduko dizut ba atera. Aire freskoa behar dut eta..
JON:
    Zorabiatu egin zara? Behatz magikoaren boterearen eragina da hori...
JON:
    Aizu, egia da... jendeak hemen beldurra dizu...
JONE:
    Ez da beldurra... errespetua da eta hala izan behar du. Hau ez da ikastola bat.
JON:
    Nire lantokia ere ez da ikastola, baina lankide gehienak lagunak gara.
JONE:
    Garai batean nik ere lagunak izan nituen lanean... baina ez zen ongi atera...
JON:
    Zer ba?
JONE:
    Lantokian ezagutu nuen nire senarra izango zena, gero nire semearen aita bihurtu zena eta egun nire ex-a dena... baina horretaz ere ez dut hitz egin nahi... eta gutxiago zurekin...
JON:
    Bale (aski da)... gaur arratsaldean eta bihar muntatzen ibiliko gara... etzi geratuko gara?
JONE:
    Ados.  Agur Jon
JON:    Auf wiedersehn!