53.1 Olatz+Kristina

(Kristinaren tabernan. Jende gutxi. Lasai)

KRISTINA- Neska, neska, zorionak aurpegia balu, zurea izango luke!
OLATZ- Bai! Egia esan, bai! Ondo sentitzen naiz!
KRISTINA- Pako ere kontentu egongo da?
OLATZ- Bai! Beno, badakizu nolakoa den!
KRISTINA- Ai, nik hogei urte banitu...
OLATZ- Kristina, hogeita lau ditut, e! Euskadi Irratiak baino lau gehiago!
KRISTINA- Nik ez dizut esango zenbat nituen sortu zutenean!
OLATZ- A, baina gauza bat esango dizut, e: irauten duen  bitartean, ondo; eta gero, hor konpon!
KRISTINA- E, e, e, Olatz! Hasi baino lehen bukaerarekin pentsatzen?
OLATZ- Ez, baina ez hasi orain nire ama bezala: hau gauza serioa dela eta konpromezu hauek lotura handia ekartzen dutela eta...
KRISTINA- Aizu, aizu, entzun al didazu niri horrelakorik?
OLATZ- Ez, baina badaezpada abisatzen dizut.
KRISTINA- Eta Prudenek zer moduz hartu du?
OLATZ- Ez diogu esan, oraindik.
KRISTINA- Ufff! Gozoa jarriko da!
OLATZ- Ba, begira, bestela gozoa balitz, igual esango nion, baina zertarako eman beste aitzakia bat, e? Etxetik banindoala entzutearekin bakarrik gozoa jarri zen, ba! Norekin esateko betarik ez zidan eman-eta!

53.2 Xanti+Ines

(taxi barruan Euskadi Irratia entzuten)

XANTI- Hemen 1777, zentralera deika.
INES- Zer da, Xanti?
XANTI- E, Ines!
INES- Bai? Zer gertatzen da?
XANTI- E, Ines, e, hogei urte bazenitu edo nik hogei urte banitu...
INES- Gazteagoak izango ginateke.
XANTI- Ja! Ez, ez, zera, e, jakin al duzu Pako eta Olatzena?
INES- Enrrollatu egin dira!
XANTI- Hori aspaldi, neska!
INES- A bai? Ez nekien. Ez dut "Lo que faltaba" ikusten.
XANTI- Ja!
INES- Ez daukat telebistarik hemen!
XANTI- Elkarrekin bizitzen jarri dira.
INES- Zer polita! Eskerrik asko albisteagatik, tio! Taxi onenak, esan?
XANTI- E, Ines!
INES- Beste albiste inportanteren bat?
XANTI- E, Ines, e, egunen batean zuk eta nik...
INES- Ez, umerik ez. Erabakita daukat. Aspalditik.
XANTI- Ines, mesedez! Egunen batean zuk eta nik pertsona normalak bezala hitz egiteko modurik izango ote dugu, e?
INES- Ez dakit. Galdeiozu (gelde iezaiozu) gaur gauean almohadari! Barkatu! Bai? Oraintxe! Xanti! Xanti?

53.3 Xanti+Olatz+Kristina

(Kristinaren tabernan. Giro lasaiarekin jarraitzen dugu)

KRISTINA- Ez dakit, ba, zer esan, Xanti!
OLATZ- Baina zuk inoiz esan al diozu...?
XANTI- Esan, esan... Esan zer?
OLATZ- Ba, hori! Ez dakit, gustatzen zaizula, gutxienez!
XANTI- Jode! Esan beharrik izaten al da, ba? Emakumeok ez al duzue, ba, dena antzematen, e?
OLATZ- Ez denek!
XANTI- E? "Y tanto!"
OLATZ- Ez bada konturatu, esan egin beharko diozu, ezta?
XANTI- Ba, ondo zailak zarete gero, e! Baina listo! Erabaki dut, bai. Hori da, hori da.
KRISTINA- Zer eraba...?
XANTI- Ahaztea onena!
KRISTINA- Saiatu gabe ahaztea?
XANTI- Si!
KRISTINA- Hau ez da gure Xanti!
XANTI- Zera, gizarajo baten pare eginda nabil eta bera konturatu ere ez bada egin, ba, esango didazue.
KRISTINA- Baina, baina, baina, aber, zenbat aldiz egon zarete elkarrekin?
XANTI- Egon, egon...
OLATZ- Aizu, eta ohean ondo moldatzen al zarete?
KRISTINA- Olatz!
XANTI- Jode!
OLATZ- Ui, aizu! Hainbeste konfiantza badaukagu, ezta?
XANTI- Ohean? Zera, afaldu ere ez dugu inoiz elkarrekin egin-eta! Jode, tokitan dago ohea!
KRISTINA- Hori ez da egia, Xanti! Behin baino gehiagotan geratu izan zarete.
XANTI- Beno, e, ez gogoratu, Kristina! Ateraidazu (atera iezadazu) beste kafexka bat, baina, zera, txorrotadarekin, e! Eta esandakoa: seakabo!
OLATZ- Ai, Xanti, laguntzea nahi?
KRISTINA- Guk laguntzerik bagenu...
XANTI- Et, et, et! Hau nik bakarrik egin beharrekoa da eta lasai!
OLATZ- Baina, nahi baduzu, nik abisatuko diot jakin dudala nola zabiltzan eta...
XANTI- Ez, ez, e! Uztazu (utz ezazu), Olatz! Ikusten dut zu oso zuzena zarela eta, badaezpada, nahiago dut nire erara, e!
OLATZ- Baina ez zait batere kostatzen, e!
XANTI- Zera! Hori da. Et, et, et! Eskerrik asko, baina moldatuko naiz, e! Lasai!

53.4 Xanti+Pako

(Taxi geltokian. Kalean, alegia)

XANTI- Ba, erabakia hartuta neukan, baina hi ikusten haut, eta zer esatea nahi duk, ba? Jode, saiatu egingo nauk ni ere!
PAKO- Baina, Xanti, hori ez da horrela.
XANTI- Bai zera!
PAKO- Zu zara zu eta ni naiz ni.
XANTI- Bai, bai, jakina! Hi, ez nauk horretan nahastuko, e!
PAKO- Eta ni ondo nago, baina igual zu ez.
XANTI- Hortxe zagok, ba, gakoa! Jode, hi ondo, eta ni ez! Eta kriston inbidia ematen didak, Pako! Jo!
PAKO- Beno, suertea dut, egia da.
XANTI- Bai, bai, gaur bertan! Gaur bertan joan eta, zera, deklaratu egingo nauk!
PAKO- Nahi baduzu zerrenda, daukat gordeta!
XANTI- Ez! Et, et, et, motel! Uztak (utz ezak)! Uztak! Uztak! Hori adina bazekiat-eta!
PAKO- Beno, niri funtzionatu zidan!
XANTI- Ba, hori ere egia duk, baina, hi, nahiago diat nik nire erara, e!
PAKO- Ba, suerte!
XANTI- Beharko diat, bai, animalitxo hori gobernatzeko! A, beno, eta, zer, hi zer moduz?
PAKO- Ba, ondo, oso ondo.
XANTI- Erakutsiko al diok etxean, oheaz gain, badirela beste toki batzuk ere, e?
PAKO- Bai, eta denak gustatzen berari!
XANTI- Jode!

53.5 Xanti+Ines

(Zentralitara joan da Xanti, eta Ines konturatu gabe sartuko zaio atzetik)

XANTI- Hola, Ines, e, barkatu, zera, horrela, boteprontoan etortzea, baina abisatu gabe eta, baina... Zera, gauza inportante bat daukat zuri esateko eta... Esto... ez dakit nondik hasi. Beno, labur-labur esango dizut: zera, ez dut inoiz sentitu emakume batengatik zugatik sentitzen dudana eta pentsatzen hasita nago maitasuna edo antzeko zerbait ez ote den eta nik, esto, nik, begirazu (begira ezazu)...
INES- A, Xanti! Hemen al zaude?
XANTI- Bai, bai!
INES- Ez naiz konturatu! Izan ere, kasko zikin hauekin ez dut ezer entzuten. Zer gertatzen da, tio?
XANTI- E, hementxe!