5.1 Xanti+Kristina

(Kristinaren taberna. Lasai. Bezero gutxirekin)

XANTI- Jode, komisaldegitik deitu omen didate, zera, presentatzeko lehenbailehen.
KRISTINA- Zer egin duzu, ba, Xanti?
XANTI- Zer egin dudan? Maletin bat aurkitu taxian eta haruntza eraman. Horixe egin dut, besterik ez!

5.2 Xanti+Kristina+Olatz

(Kristinaren tabernan jarraitzen dugu)

OLATZ- Aizu, ba, jabea azaldu dela esan nahiko dizute!
XANTI- Eta horretarako haruntzaino joanarazi?
OLATZ- Igual, diru sariren bat eman nahi dizute, Xanti!
KRISTINA- Hara, zer zegoen maletinean, ba?
XANTI- Andakristo, zu ez al zara oraindik enteratu, Kristina?
KRISTINA- Ba, ez!
XANTI- Jode, bakarra zarela uste dut, ba! Bost milioi, emakumea! Pezetak!
KRISTINA- Beno, bromistaren batenak, orduan, ze pezetek ez dute jada balio, ezta?
XANTI- Bakarrak ez, baina horrela, denak batera...
OLATZ- Oraindik aldatu litezke Banco de Españan, ez?
XANTI- Hori ez dakit. Enteratu egin beharko dut.
KRISTINA- Hara, eta komisaldegian ez al zizuten ezer esan?
XANTI- Galdetu ere ez nien egin eta!
KRISTINA- Eta maletina han geratu al zen?
XANTI- Aizue, nik joan eta esan nien: hau azaldu da nire taxian, ni halako naiz eta hau eta beste eta... Eta gero paper batzuk betetzeko eskatu zidaten.
OLATZ- E, e, Xanti, eta jabea azaltzen ez bada, zuretzat izango dira, noski!
XANTI- Hori ez dakit, maitea!
KRISTINA- Hori ere ez al zenuen galdetu?
XANTI- Ezetz, ba! Ezer ez! Paperak bete eta ospa! Toki horietan zenbat eta denbora gutxiago, hobe!
OLATZ- Aizu, eta maletina nork utzi zuen, arrastorik ere ez?
XANTI- Keba, ze pentsa, hasieran Pakorena zela uste nuen!
KRISTINA- Baina Xanti, zuk ez al dituzu, ba, bezero guztiak gogoan hartzen?
XANTI- Bai horixe! Baina goiz hartan ez daukat gogoan maletinarekin sartu zen inor. Hobe gogoratuko banintz!

5.3. Xanti+Serafina

(Etxeko atarian. Xanti iritsi berria, Serafina, ate ondoan zain)

SERAFINA- Ai ene, Santiago! Ai ene! Eskerrak iritsi zaren!
XANTI- Zer gertatzen da orain, ama?
SERAFINA- Horixe jakin nahi dut. Zer gertatzen da? Bi ertzain etorri dira zutaz galdezka. Zer egin duzu, umea?
XANTI- Ama, nik ezer ez!
SERAFINA- Motorzaleren bat jo al duzu?
XANTI- Ama, maletinaren kontuagatik izango da.
SERAFINA- Maletina? Taxian azaldu zena?
XANTI- Bai, huraxe. Komisaldegira eraman nuen.
SERAFINA- Esan nizun, Xanti, ez zeukala itxura onik! Esan nizun!
XANTI- Eta zer egitea nahi zenuen?
SERAFINA- Ez dakit, ez dakit, baina berri txarrak, beti egiak irteten dira!
XANTI- Baina zer berri txar eta zer...
SERAFINA- Askotan esaten zuen zure aita zenak, gizarajoak: Berri onak oinez, txarrak airez!
XANTI- Eta nola etorri dira ertzainak, hegan edo?

5.4 Xanti+Pako

(Taxi geltokian, kalean)

XANTI- Hi, Pako! Komisaldegira noak, eta gero printzesaren bila, Karlosen tailerrera.
PAKO- Xanti, pentsatu duzu nirea?
XANTI- Motel, motel! Latoso jartzen haizenean, ondo latoso jartzen haiz hi, e? Zer presa daukak?
PAKO- Prisa ez. Jakin nahi dut.
XANTI- Esaiok (esan iezaiok), zera... Esaiok "maite zaitut" eta kito!
PAKO- Ez,  hori da "te quiero" eta nik nahi dut "me gustas".
XANTI- Ba, esaiok horrelaxe. Edo ez zekik gazteleraz?
PAKO- Joe! Euskaldun zaharrak zarete "la pera", e?
XANTI- Eta bestela galdeiok (galde iezaiok) Olatzi! Hark asko zekik, e!

5.5. Kristina+Olatz+Pako+Serafina

(Kristinaren tabernan. Jende asko dabil)

KRISTINA- Ez zaitezte kezkatu!
PAKO- Denbora asko komisaldegian, edo, igual, Karlosen tailerrean.
KRISTINA- Baina ez al duzue oraindik Xanti ezagutzen? Hor ibiliko da batekin eta bestearekin kontu-kontari.
OLATZ- Pakok arrazoi du, Kristina. Denbora asko darama.
KRISTINA- Ai, tila bana jarriko dizuet.
PAKO- Ez, ni ez.
OLATZ- Nik ez, Pako.
PAKO- Nik ezta.
KRISTINA- Beno, kafetxo bana. Hara, falta zena!
SERAFINA- Keai! Xanti hemen al dabil?
KRISTINA- Kaixo, Serafina. Ez, zera... ez da azaldu oraindik.
SERAFINA- A, lan asko izango du.
KRISTINA- Bai, hala izango du.
SERAFINA- Jarridazu (jar iezadazu) deskafeinatu bat, Kristina.
KRISTINA- Oraintxe.
SERAFINA- Beno, beno, eta zuek, zer? Lanik ez?
OLATZ- Tira, atseden txiki bat hartzen.
PAKO- Xantiren zain.
SERAFINA- A, Xantiren zain. Ondo, ondo. Zer ote dabil mutil hau?
PAKO- Komisaldegian.
OLATZ- Pako!
SERAFINA- A, badakizue, orduan. Esan diot nik, gauza bat etxean esan, laster jakingo dute plazan! Ez alferrik!
KRISTINA- Lasai, ez aztoratu, badator-eta!
OLATZ- Kaixo, Xanti.
XANTI- Kaixo, keai!
PAKO- Zer moduz?
XANTI- Hementxe!
SERAFINA- Zer gertatu da, umea?
XANTI- Kristina, jarridazu (jar iezadazu) kafetxo bat, eder horrek! Zer gertatu den?
KRISTINA- Zera, denak zain dauzkazu, gizona!
XANTI- Maletina indarrean irekita omen dago.
SERAFINA- Baina ireki egin al zenuen, ba?
XANTI- Ez! Bestela nola jakin behar nuen barrenean zer zegoen?
SERAFINA- Baina, Xanti, hori ezin da egin!
XANTI- Horixe esan didate! Hori ezin dela egin! Aurpegi gogorra behar da, gero! Hurrengo batean, ireki gabe eramateko, gainera! Jakin izatera, ireki eta disfrutatu egingo nuen! Lapurrari bezala begiratzen zidaten!
SERAFINA- Baina, baina zer zegoen, ba, maletinaren barruan? Dirua?