Jon.- Aizu, Irene, noiz konbentzituko duzu Ander furgoneta hau alda dezan? Honek kafetera dirudi.

Irene.- Badakizu niri ez didala kasurik egiten.

Jon.- Ez, hark inori ez dio egiten kasu.

Jone.- Jon, ez joan hain azkar, ez daukagu eta inongo presarik.

Jon.- Aizu, nahi al duzu zeuk gidatu, e? Pues a callar.

Jone.- E, niri ez iezadazu horrela erantzun, e?

Jon.- Joder, Irene, seguru al zaude honekin hamar egun pasa nahi dituzula?

Irene.- Niri utzi bakean, e!

Jon.- Beno, iritsi gara. Azkar, e?

Irene.- Ni paperen bila noa, e?

Jon.- Zer paper?

Irene.- Erromesek papertxo bat eramaten dugu, zigilua jasotzen joateko. Oraintxe nator.

Jon.- Erromesek eramaten dugu? Baina erromesak al zarete ba?

Jone.- Badakizu niri bost axola zaidala baina Irenek kapritxoa badauka...

Jon.- Eta orduan zergatik ez du jarri Jaunartzeko trajea? Erromesaldia egiteko...

Jone.- Beno, Jon, bakoitzak nahi duen gauzatan sinistu dezake, ezta?

Jon.- Beno, hortaz eztabaidatuko genuke, e!

Jone.- Baina orain ez daukagu astirik. Goazen bizikletak furgonetatik ateratzera.

Jon.- Bale, bale. Bai, ikusten zein ondo datorkien batzuei kristautasuna? Paperak biltzen dituzten bitartean guk haren bizikleta prestatu behar.

Jone.- Jon, ez hasi.

Jon.- Ez, ez, ez. Niri igual zait, e? Zuk pasa beharko dituzu hamar egun harekin.

Jone.- Ba lehen kotxean kontrakoa esan duzu.

Jon.- Bai, baina txantxetan ari nintzen, neska.

Jone.- Harekin ondo geratzeagatik egin duzu.

Irene.- Ya está, lortu ditut paperak.

Jon.- Beno, bizikleta hor zuhaitz horren kontra utzi dugu. Ikusten?

Irene.- Bale, bale, eskerrik asko.

Jon.- Hartu al duzue guztia?

Irene.- Furgonetan azken begiratua botako dut.

Jon.- Mobila, kargadorea eta hori dena, Jone?

Jone.- Bai.

Jon.- Eta botikina?

Jone.- Beno, Jon, ez naizela umea, e?

Jon.- Bale, bale, baina galtzen bazara eskertuko zenuke zure izena eta helbidea daraman txartela zintzilik eramatea, e?

Irene.- Je, je.

Jone.- Irene, ez iezaiozu zuk ere barre egin.

Jon.- Benga, pottoka, emadazu pikito bat. Baina pikito dezente bat, Jone, ez erromes pikito kristau hori.

Jone.- Jon!

Jon.- Benga, pikitoa. Benga, mingain eta guzti.

Jone.- Baina hori ez da pikitoa.

Jon.- Bai, hori pikito alien bat da. Benga, emadazu pikito alien bat. Tori.

Jon.- Beno, ba ondo pasa eta mantso ibili.

Jone.- Agur, Jon.

Jon.- Agur, peregrinas.

Jone.- Agur, idiota.

Jon.- Eta León ingurura hurbildutakoan kontuz otsoekin, e?

Irene.- Zer otso?

Jone.- Ez egin kasurik, neska. Benga, joan zaitez behingoz.

Jon.- Eta edozein gauza pasatzen bada otsoei deitu, e?

Jone.- Alde egiteko behingoz.

Jon.- Adio.

Brrrrrummmmm

Jone.- Batzuetan zelako pelma diren gizonak.

Irene.- Ba niri Jon oso jatorra iruditzen zait.

Jone.- Ez zarelako berarekin bizi.

Irene.- Aa, hori bai, ni ezkondu aurretik ez nintzateke mutil batekin bizitzera joango.