Gin Tonic
 

JON:
    Gonbidapen batzuk eman dizkidate gaur arratsaldean dagoen aurkezpen festa batetarako, etorri nahi duzu?

JONE:
    Zer festa klase?

JON:
    Egia esan ez dakit oso ondo. Lankide batek pasatu dizkit gonbidapenak eta barra librea egongo dela esan dit

JONE:
     Eta hori zuretzat ia nahikoa da.

JON:
    Ez da abiapuntu txarra ez..

JONE:
    Elkarrekin atera garen azken aldietan gainera badakizu nola amaitu dugun.

JON:
    Zuk erdi mozkortuta,  bai.

JONE:
    Ez, ez dut hori esan nahi...

JON:
    Zure etxeko portalean.

JONE:
    Badakizu zertaz ari naizen.

JON:
    Bai, badakit, ez da hain arraroa agurtzeko musua ematea.

JONE:
    Espero dut norbait agurtzen duzun bakoiztean halako musurik ez ematea zuk Jon... ez dakit komeni den.

JON:
    Nik zurekin joan nahi dut . Ezin dizut argiago esan. Nik behintzat karta guztiak mahai gainean jarri ditut.

JONE:
    Zuretzat hori esatea oso erraza da Jon.
JON:
    Ez da hain erraza Jone, baina nik behintzat argi daukat. Eta, hala ere, nik ez dizut ezer eskatu.

JONE:
    Zer eskatu behar zenidan ba?

JON:
    Esan nahi dut ez dizudala inongo azalpenik eskatu, ez dut gai hau atera, ez dut  erantzunik behar.

JONE:
     Nik ordea argi izan nahi ditut gauzak...

JON:
     Oso ongi, bada argi dituzunean eta nahi duzunean, esango didazu. Nik, besterik gabe, gaur nirekin inagurazio horretara etorri nahi ote duzun galdetu dizut.

JONE:
    Ikusiko dut ea zer ordura arte egon daitekeen Niko bere aitaren etxean.

JON:
     Pozten naiz animatu izanaz...

JONE:
     Hamarretarako etxean egon behar dut.

JON:
    Ez dago arazorik eta ez baduzu etxera laguntzerik nahi, lasai esan.

JONE:
    Azkenean badakizu zer ospakizun edo festa klase den?

JON:
    Ireki berri duten pub bat omen da. Ginebra (gin) marka batek antolatu du inagurazio festa.

JONE:
    Gaur orduan ginebra (gin) tokatzen da, argi dago. Jon zuri ez dizutela emango inoiz Alcoholicos Anonimos saria.

JONE:
    Gintonic bat afaldu aurretik?

JON:
    Eskaini didatena hartu dut besterik gabe.

JONE:
    Ba gintonica baino, lorategi botanikoa dirudi. Zer obsesio duten orain, tabernariak ere kutsatu dira sukaldarien txorakeriaz, hori pepino zati bat?

JON:
    Bai, eta beste hauek kardamomo aleak omen dira...

JONE:
    Eta hori?

JON:
    Esan dit, baina ez dut gogoratzen.

JONE:
    Utzi probatzen...

JON:
    Zer? Gustatzen?

JONE:
     Buf perfumatuegia dago, kolonia edatea bezalakoa da.

JONE:
     Aizu Jon amaitu kopa hori eta goazen hemendik...

JON:
    Bai, giroa pureta samarra da, perla belarritako asko eta ehizara joateko diruditen kazadorak.

JONE:
     Hurrengo batean jende normalagoa dagoen taberna batetara eraman...

JON:
    Ba iruditu zait bertako jendea, musika eta anbientea (giroa) oso zure modukoak zirela, profesional arrakastatsuak eta betiko familia burgesen seme-alabak, zure moduko “gente guapa”... badakizu

JONE:
    “Gente guapa”? Hemengo jende erdia beren bizitzan kolpe zorririk jo ez duen pijo kuadrila bat da eta.  Bueno banoa etxera, bestela berandu egingo zait..

JON:
    Bale, mila esker nirekin etortzeagatik...

JONE:
    Zer, azkenean “gente guaparekin” geratuko zara?

JON:
    Ez ez ni ere banoa.

JONE:
    Nahi baduzu lagundu nazakezu etxera.