Sukaldean.

AMA: Kaixo, laztana!

MAITE: Epa, ama! Badaukat, ba... badaukat, ba, zuri esan beharreko gauza bat!

AMA: Pentsatzen dut, bihotza! Oso mutil jatorra dirudi! Itxura oneko mutila, benetan! Ez nuen ezagutzen!

MAITE: Ez, ez da hori...

AMA: Lasai, laztana! Edade politean zaude maitemintzeko! Egia esan, edozein edade da polita maitemintzeko, e! Horrek ez dauka zerikusirik... Ez kezkatu!

MAITE: Beraz, edozein adin da ona.

AMA: Bai horixe! MAITE: Amonarena ere ba, orduan...

AMA: Amonarena? Gajoa! Horixe bakarrik behar luke, maitemintzea... burua erabat galtzeko! Ez, ez... amonari jada pasa zaio adin hori.

MAITE: Baina... zeuk esan ez duzu, ba...

AMA: Edozein adin normal, esan nahi dut... Alegia, pertsona bat osasuntsu dagoen edozein adin dela ona maitemintzeko.

MAITE: Eta... amona maiteminduta dagoela esango banizu?

AMA: Tira, Maite! Bururatzea ere! Baina zer uste duzu, zu maitemindu zarela, eta inguruko guztiak maitemintzen hasi behar dutela, ala?

MAITE: Ez dakit, ez dakit... Baina eta norbaitek amonari kartak idatziko balizkio?

AMA: Beno, beno! Ba... inoiz ez lirateke niri idazten dizkidatenak bezain ederrak izango!