MAITE: Nor da? Aita?

AMA: Gezurra badirudi ere, hala da.

MAITE: Aita?

AITA: Kaixo, laztana! Ez al duzu klasera joan behar?

MAITE: Errepideak ipini arte ez, behintzat! Goizeko zazpi eta erdiak dira, e! Argitu al du dagoeneko?

AITA: Egia! Ez nekien hain goiz zenik! Zera pentsatu dut... beno... klasera joan beharko duzula, eta eramaterik nahi baduzu...

MAITE: Zenbat behar duzu oraingoan?

AITA: Maite, faborez... gero eta amaren antz handiagoa hartzen ari zara!

MAITE: Zer da hori? Piropoa ala iraina?

AITA: Tira, tira! Ez zaitez goiz-goizetik horrela hasi! Irekiko al didazu atea, hotz egiten du eta!

MAITE: Ondo da. Igo!

AMA: Gora al dator?

MAITE: Bai! Gosaria eman beharko diot.

AMA: Ba, ni ohera noa!

MAITE: Zer pentsatu behar du ohean zaudela esaten badiot?

AMA: Logureak nagoela!