Jon.- Jone, oraindik ez dugu pisu estreinaldi-afaririk egin, e?

Jone.- Zelan esan duzu, estreinaldi-afaria?

Jon.- Bai.

Jone.- Isabel Preysler ematen duzu.

Jon.- Aizu, lagunekin afaltzea gozada bat da, ez iezadazu esan.

Jone.- Bai, lagunekin bai, baina aurretik gurasoak gonbidatu beharko genituzke, ezta?

Jon.- E? Gurasoak? Zertarako gurasoak?

Jone.- Ez dakit, igual etxea ikusi dezaten, ez?

Jon.- Ba etxea ikustera ekarriko ditugu eta gero benga, fuera.

Jone.- Eta ez diegu afaltzera geratzeko esango?

Jon.- Benga ya!

Jone.- Jon, ez zaitez pasatu!

Jon.- Jakina, zure gurasoek dirua utzi zizutenez...

Jone.- Zigutenez, zigutenez!

Jon.- Bai, etxe erdia eurena dela kontutan izanda, ez da erremediorik geratzen, ezta?

Jone.- Zu beti izan zara horrelakoa edo txikitan ozpin-lapiko batean jausi zinen?

Jon.- Baita zera ere. Eta orduan nire gurasoei ere esan beharko diegu afaltzera etortzeko, edo zer?

Jone.- Beno, baina denok batera egingo dugu?

Jon.- Afaria bale, baina familia guztia batera, horixe besterik ez zitzaigun falta!

Jone.- Tira, eta orduan noiz egingo ditugu?

Jon.- Lasai, egingo dugula erabaki dugu, ezta? Beno, ba data-kontua beste
baterako utziko dugu.

Jone.- Estresatzen ari zara, ala?

Jon.- Ba bai, apur bat bai.

Jone.- Ikusten? Asteburu bat behar dugu biontzat, ez dakit, hemendik kanpora, nekazal-etxe batera joan gintezke...

Jon.- Edo zure gurasoek Pirinioetan duten apartamentu horretara, ezta, eskiatzera jarriz gero.

Jone.- Eta noiztik gustatzen zaizu zuri monarkek praktikatzen duten kirola?

Jon.- Betidanik. Begira, ni langile-familia batean jaio nintzen baina badut halako izaera aristokratikoa, zer esango dizut ba.

Jone.- Bai, bai, bai. Horrexegatik gustatzen zaizkizu kirol errazak. Borboiek egiten badute oso gaitzak ez diren seinale.

Jon.- Beno, beno, ez desbiatu asuntoa. Joango gara zure gurasoen apartamentura edo zer?

Jone.- Nahi duzunean ez zaizu inporta nire gurasoek langileak esplotatuta lortutako gauzez aprobetxatzea.

Jon.- Niri ez zait sekula inporta izan zure aitaren dirua, hori badakizu. Zure aita pobrea balitz ere, den bezalako bordea izaten segituko luke.

Jone.- Begira, igual-igualak zarete.

Jon.- Ni zure aitaren iguala? Mesedez.

Jone.- Bai, eta uste duzuna baino gehiago gainera.

Jon.- Beno, ba ez gara joango Pirinioetako apartamentu horretara, telebistan Joko Olinpikoak ikustearekin konformatu egingo naiz.

Jone.- Baina Jon, orain putziketan hasi behar al zara?

Jon.- Ez, putziketan ez, baina zer nahi duzu, zuk esan didazu niri etxetik ateratzeko kontu hori.

Jone.- Eta txarto irizten diozu ala?

Jon.- Ze, txarto ez, baina ez daukagu apenas dirurik, nora joango gara?

Jone.- Ah, beno, asteburuan Saint Lake Cityra joango gara?

Jon.- Bale, begira, sofan eseri eta haraino eramango zaitut, ekardazu telebistako mando hori.