Izaro Andres.- Eta beno, Thanksgiving galdetu deustazu (didazu), eta kontatzen egon naiz Thanksgiving-en atzeko historia, eta Thanksgiving-en atzeko historia da, e, badakigu lurralde okupatua dela Estatu Batuak, eta okupatu ebenien (zutenean), e, bertan bizi ziren indigenek, klaro, bijilatzen (zelatatzen ) ebezan (zituzten) heldu ziren berriak, kolonoak, a ver (ea) zertan zebizen (zebiltzan) beraien lurretan, ez?, eta asko hil ziren gosez, hotzez, beroz, ze…
Esataria.- Kolonoak ala indigenak?
Izaro Andres.- Kolonoak, ze lurralde oso gogorra da, batez be (batez ere) desertu eta paramo (basamortu) , bada, hori, desertiko (basamortuko) horietan, ez? Eta orduan, indigenek lagundu zituzten pilo bat kolono ez hiltzeko, ez gosez, ez hotzez, ez beroz. Lagundu zituzten, emon eutsien (eman zieten) jaten, eta emon eutsien (eman zieten)…, zeren, eurek bazekien (bazekiten) zelan bizi euren landetan, eta hortik dator Esker On egun hori, Thanksgiving. Baina beno, kontuan hartu behar da, egun, laguntza hori dena eta gero, denak hil zebiazala (zituztela) kasik.
Esataria.- Bada, bai.
Izaro Andres.- Orduan, bada, beno, egun nahiko…
Esataria.- Ez nuen ospatzen, baina ez dut ospatuko orduan egun hori.
Izaro Andres.- Ez, ez ospatu.
Esataria.- Pixka bat hipokrita.
Izaro Andres.- Bai, bai.