Bikote-krisi latza dute Manuk eta Martak, eta banantzeak saihetsezina dirudi. Haserrealdi baten ostean, elurretara eraman du Manuk bien alaba, Jaione, baina azken honek faltan sumatu du ama, eta egunaren oroigarri, elur-bola bat eraman nahi dio, nahiz eta arrisku handia duten etxera iristerako dena urtu eta ur putzu bat besterik ez topatzeko.

 Izaki misteriotsuen istorio beldurgarriak benetakoak ote dira? Beharbada ez, eta gure beldurrek sortzen dituzte. Edo beharbada gure desiren irrikek. Baina kontuz, beharbada bene-benetakoak dira.

Autoreak 1997 eta 2015 urteen bitartean bizikletaz egindako bidaietan idatzitako puxketatxoak jasotzen ditu, ibilitako 205000 kilometro, 5 kontinente eta 89 herrialdeetan bizitakoen zertzeladak eskainiz.

Berrogei urte igaro dira Pott Banda literarioaren sorreratik. Nortzuk ziren? Zeintzuk ziren bandaren helburuak? Zer proposatzen zuten idazle eta artista hauek abentura partekatu honekin? Denborak eman dien zinezkotasunaz erantzun digute Pott Bandako protagonistek. 

Eleberri honetan, judu ez den bikote batek naziengandik ihesi doan judu bat ezkutatzen du etxean. Hala, bada, idazlearen estilo soilean, hirukote horren arteko elkarbizitza, solasaldiak, haserreak, beldurra, klaustrofobia, elkartasuna eta itxaropena agertzen dira orriotan. Egilea bera, naziengandik ihesi, Herbeheretako erresistentzian ibili zen eta, klandestinitatean idatzia, liburu honek, neurri batean, sasian ibilitako garaiko bere bizipenak ditu oinarri.

Subertsioz eta plazerez ehundutako harremanak eta gorputzak gara festetan. Afektuak, konplizitateak, barrea eta dantza. Aitzitik, jendarteko gatazkak eta desberdinkeriak ere islatzen dira haietan. Izan ere, kultur (sistemen) adierazpen ahaltsu direnez gero, jendarte, herri, talde edota komunitate jakinen ezaugarri guztiak islatzen dira jaietan. Ondorioz analisi eta gogoetarako pribilegiozko leku bilakatzen dira: bizimodu sozialak egituratzeko moduen berri ematen digute, baita jendarte horren eraldaketarako eta disidentziarako estrategien berri ere

Liburu honetan, festak genero-ikuspegitik aztertzeko zenbait gako proposatzen dira, esaterako, antropologia feministak eta, oro har, feminismoak proposatzen dituen zenbait ainguraketaren bitartez. Hala, testuinguru desberdinetan sortzen diren zenbait jai-erritu, egitasmo eta genero-harreman analizatzen dira. Horrez gain, festa-esparruan sortu diren hainbat ekimen, aldarrikapen, prozesu parte-hartzaile eta gogoeta ere bildu dira. Agentzia feminista erdigunean, festak eraldaketa kolektiborako esparru ahalbidetzen baitira. Funtsean, abiagune, testuinguru eta narrazio desberdinen artean festa-politika feministetan eta plazeraren kudeaketa kolektiboetan arakatzeko mapa sortu nahi izan da, bestelako koordenatuen bilaketan.
 

Politika berrasmatzen ari gara? Galdera horrekin irekitzen du elkarrizketa Estebanek.

Nolakoa da egungo mugimendu feminista? Zein izan da azken hamarkadetan ezagutza sortzeko eta zirkularazteko erabili den metodologia nagusia feminismoan? Nola iristen da egun gizartera edo beste gune batzuetara, gune feministetan sortutako ezagutza?

Zeintzuk dira politika (feminista) baten arrakasta bermatzen duten ahalmenak edo trebetasunak? Noraino dira bateragarriak erreforma eta haustura? Zeintzuk dira ahalduntze terminoaren gaurko erabilerak? Nola egituratzen da lidergoa? Nola babestu eta kritikatu aldi berean boterean dauden feministak?

Ale honetan hamaika galdera aurkituko ditugu erantzun bakoitzeko eta hamaika eraldaketa konfrontazio bakoitzeko. Ondo lotu gerrikoak.

 Bidea ez da senda
ez da objektua edo bitartekoa
baizik subjektua
izakia
beti irekia
beti bera
eta beti desberdina
bizia bezain aldakorra
hauskorra finkoa,
bata bezain anitza
saloa gardena opakoa,
argia
iluna
hutsa betea gardena
konkretua bezain abstraktua
entzuteko eta erantzuteko gunea
mintzoa
presentzia
elkarrekin partekatzeko kanta
energia
numena
gorputza
joateko eta etortzeko
prozesua
harremantzeko
galtzeko irabazteko
egiteko
bizitzeko

Azken batez, beti egiten dugu
baso gaineko muinora,
iluntasunetik argirako
esperantzaren leihora;
hotza izan arren izerdia,
larria gure heiagora,
noizbait, nolabait espero dugun
zorionezko gerora.

(Patxi Ezkiaga - Col de Barranqs)

Zerua beti beherago dago ez da Karlos Linazasorok (Tolosa, 1962) Utriusque Vasconiae argitaletxean eman duen lehen liburua. Irakurri dizkiogu aforismoen Esan gabe doaz eta Apenas egunkari poetikoa. Azken honi buruz hementxe bertan genioen iruditzen zitzaigula Linazasororen bibliografia zabalaren beste kate begi bat, heriotzatik bizitzara egiten zuena, duda agertarazten zuena gauzen gainean eta, halabeharrez, konpilazio itxura hartzen geniola. Ez alferrik; idazle honen etorria itzela da-eta. Idatzi eta idatzi egiten ditu burura datozkionak, gero Tenpora-ren abesti bihurtzen diren txatalak, Trilogia hiperlaburra delakorako (Elkar, 2016) material ironikoa ematen diotenak edo eguneroko gogoeta poetikoa e-mailez bidaltzeko aitzakia. Denak balio dio literatura modu konpultsiboan bizi duenari.