Maddi desagertu egin da eskolakideekin eginiko irteera batean daudela. Ertzainari deitu eta ikerketa-lanak hasiko dira. Desagerpena ihesa izan da, ordea, sarean ezagutu duen gizon gazte batekin ospa egin du Maddik, sinetsita baitago haren ondoan bere bizitzako ametsa beteko duela: jantzi-diseinatzaile bihurtu. Aurki bihurtuko zaio ametsa amesgaizto. Harrapatuta ikusiko du bere burua beste emakume batzuekin batera, jantziak faltsifikatzen dituzten lantegi batean.

Utopiaren eta distopiaren artean, etorkizun hurbil batera eramaten gaitu egileak, egungo arazo sozial, ekonomiko zein ekologiko nagusiak eraldaketa handi baten ondoren konponduak ditu gizarteak, jendea aski zoriontsu bizi da zibilizazio baketsu berrian, baina badira hain erraz etsitzen ez dutenak, Eraldaketa haren lorpenekin konformatzen ez direnak. Horietako gazte batzuek Sorbatza izeneko taldea sortu dute, sormenaren bitartez bizitzari bestelako esanahia emateko eta jendartearen erosotasunak kolokan jartzeko.

Tartaro haur begibakarra da. Eskolako ikaskideak ez dira beti atseginak harekin, pilotan eta futbolean nekeziak baititu begibakar izanki. Haatik, ikasle ona da eta langilea. Ingurukoen sostenguari esker, eta gogor lan eginez, gaindituko ditu bere bidearen aurkitzeko zailtasun guziak.

Hizkuntza, poesia eta pentsamendua dantzan jartzen ditu Igerabidek liburu honetan, berezkoa duen dotorezia eta sakontasunarekin. Artea eta maitasuna aukeratu ditu liburuaren ardatz gisa, eta enbor horretatik abiatzen da, baina adar eta bihurgune askorekin, irakurleari zer pentsa eta zer goza emateko. Eta, bide batez, humanismoari keinu egiten dio, bizi dugun gizarte "robotizatutik" ateratzeko. "Hura lantzen eta bultzatzen dugunon txokoa da liburua".

Erronka handia izan da idazlearentzat hogeita hiru urtean bizi izandako gaixotasunaren gainean idaztea, biluztea. Ahalegin horren emaitza da egunerokoa eta saiakera uztarzen dituen liburu hau.

Nobela honetako narratzaileak Arroagoia inguruko mendiak poliberdeak direla dio. Estilo berean adierazita, beldurrik gabe segurtatu liteke irakurleak poliatseginez irakurriko duela Enarak: suspensea aurkituko du haren orrialdeetan, umorea, sakontasuna, lengoaiaren erabilera arina, ausardia.

Urtain da nobela honen lehen pertsonaia; pintore profesional bat, azkena. Enarak ere hor daude, etengabe hegan segundoko hamar metro eginez.
 

Euria ez da gelditzen eta Harri Zaharra desagurtu da. Maia eta Manex basoan sartuko dira sekretuak argitu nahian, Zezengorriri aurre egiteko eta sorginen gaua iritsi baino lehen dena bere tokira itzul dadin.

Greg Heffleyk ikasiko du famara iristeko bidea ez dela batere samurra. Rodrick anaiaren rock taldearekin biran joatea erabakitzen duenean, Gregek ez du sumatu ere egiten non sartzen ari den. Baina laster ikusiko du berandu oheratzea, kobratu gabe jotzea, taldekideekin etengabe liskarrean jardutea eta poltsikoan xentimorik gabe egotea talde rockeroen bizitzaren parte dela.

Herriko bizimodu lasaiaren erdian, egunkarian iragarki batek denak alarmatzen ditu: ilketa bat iragartzen da: urriaren 29an gertatuko da, ostirala, 18:30ean. Jakin-mina nola jasan ez dakiela, talde bat biktimaren etxean azaldu da esandako ordu eta egunean. Filmeko eszena bat balitz bezala, ordua iristen da, argiak itzali egiten dira eta tiro bat entzuten da… Zer gertatu da?

“Xakerteko botxüetako arranoa niz. 1859ko bedatsea” irakurri zuen Kattalinek sega-poto baten barrutik papertxo bat atera eta zabaltzean. Trazu baldar hartan Gaxusak inoiz esan gabeko egia zegoen, inoiz aitortu gabeko gorputz sendo lumaduna, zeruan galdu nahi zuen hegalera, amarena ez zen mintzo karraskaria, edo, agian, baita ordura arteko bizimoldea urratzea bilatzen zuen garrasi harro-oldarkorra ere; nolanahi ere, bere ama baino gehiago, lurtarra ez zela adierazten zuena.