Berriako New Yorkeko munduak podcastean, Kirmen Uribek hiri hartako aireportuan gertatutako pasadizo bat kontatu digu. Horren bidez azaldu digu nolako eragina duten hainbat erabaki politikok egunerokoan. 

Irudia: Pixabay

JFK aireportura goiz iritsi ginen, kontrol guztiak garaiz igarotzeko. Uda-bezperetan bidaiari-andana bildu bazen bertara, eta ilarak luzeak ziren. Kontroletik pasa eta gero, halako batean, konturatu ginen artean pare bat ordu genituela Atlantikoa zeharkatuko zuen hegazkina hartu orduko. Jatetxe batean eseri, eta zerbait afaltzea otu zitzaigun. Batean eta bestean begiratu ondoren, amerikar itxurako batera bildu ginen azkenean. Badakizue: garagardoak, hanburgesa, patatak eta horrelako litxarkeriak (litxarreriak) eskaintzen dituzten horietako bat. Bezeroak, barran eserita, kirola ikusten telebistetan...; tipo horretakoa. Baina tabernara sartzeko ere ilara luzea zegoela konturatu ginen. Arraroa zen, jatetxe barrura begiratu eta ez baitzen ikusten beteta. Mahai asko zeuden hutsik. Halako batean, zerbitzari bat aurreratu zitzaigun ilarara: “Ez bota niri errurik, Trump presidenteari eskatu kontuak. Mahaiak libre daude, baina ez daukagu nahikoa langile haiek zerbitzatzeko, ezta sukaldean lan egiteko ere. Eta horregatik, itxaron egin beharko duzue”. “Migratzailerik gabe ez dago afaririk ere”, bota zigun haserre. “Trumpi esan”. Nonbait, langileek ez zuten handik agertu nahi, deportazioen beldur; nahiago zuten lanik ez egin, kanporatuak izatea (izan) baino. Erabaki politikoek aldatu egiten dute bizitza, denon bizitza.