Jasperrek azalduko du nola jarri zen Elkartea berekin harremanetan eta, aldi berean, tinko jardungo du bere misioan: droga trafikoan dabilen banpiroen sare bat desegin behar du. Horretarako, aztien talde bati egin beharko dio aurre; ahalik eta jende gehien hiltzeko prest dagoen deabrua gurtzen dute azti horiek. Jasperrek, aztien dohainak baititu, deabrua mendean hartzea eta atzera infernura bidaltzea lortuko du, baita banpiroak garaitzea ere.
Girotzea: Paris, gaur egun
 

Zizili andreak ez du ezer ikusten, 207 dioptria dauzka begi bakoitzean. Mundu betaurreko guztiak probatuta dauzka, baina alferrik. Hala ere, esan diote Londresen badela jostun bat, apurtutako artaziekin betaurreko berezi batzuk egiten dituena, eta hara joatea erabaki du Zizilik, Anbrosio bere mamu txikia lagun hartuta. Bidean, ordea, mila abentura eta xelebrekeria gertatuko zaizkie, zein baino zein zoroagoa, baita lagun mordoa ezagutu ere, umorez eta fantasiaz beteriko historia honetan.

Iratik hamabi urte ditu eta oso argi ditu bere nahiak eta helburuak. Amak, ordea, oso bestelako ideiak ditu gauza askotan; espezial samarra da, xelebrea ez esateagatik. Bateko artista izan nahi du, besteko naturista, eta beste batean bidaiatzeko grina sartzen zaio. Estutasun bat baino gehiago pasa behar izaten dute aitak eta alabak, amaren burutazioekin. Iratik bere etxeko hamaika pasadizo barregarri jaso ditu orrialde hauetan.

Martarentzat sekulako lasaitasuna izan zen gehiago ez entzun behar izatea jendearen galderak, aholkuak, amaren negarrak. Baina, batez ere, guztiz lasaigarria izan zen ez jan behar izatea edo, familiaren aurrean disimulatzeko, jaten zuelako itxurak egitea, ezta botaka egitea ere.
Martak, 17 urteko neska batek, bere bizitzako azken hilabeteak gogoratzen ditu ispilu baten aurrean.
 

18 urte dituela, gurasoak galtzen ditu Dorak, istripu baten erruz, eta bat-batean helduen munduan ikusten du bere burua, horrek dakarren askatasun guztiarekin eta baita erantzukizun guztiarekin ere: ez dio inori baimenik eskatu behar, baina ez du inor bere gabezien errua leporatzeko ere.
Ikasketak, lana, maitasuna… hainbat arlotan egingo du aurrera Dorak; lagun onak egingo ditu, baita muturreko batzuk hartu ere, baina bizitza ederra dela deskubrituko du, eta ez du bere altxor bakar hori galduko.
 

Denis aitonarekin bizi da mendian, gustura asko gainera. Baina aitonak badu kezka bat: Denis ez da eskolara joatean, baserritik urruti baitago eta horregatik, oraindik ez daki ez idazten ez irakurtzen. Aitonak Edurne lehengusinari eskatu dio oporretan baserrira joan eta Denisi letrak irakurtzen ikasteko.

Bazen mutiko bat inoiz barrerik egiten ez zuena, beti serio demonio. Kezkaturik zeukan irakaslea, eskolan serio demonio egoten zelako. Zer gertatzen ote zitzaion? Ba ote zuen konponbiderik mutikoaren seriotasun neurrigabeak? Zer konponbide, ordea, ez zegoen-eta modurik hari irribarrerik txikiena ere ateratzeko? Eskolako psikologoak hortzetako aparatu bat jartzea gomendatu zuen, irribarrea berreskuratu ahal izateko. Ideia ona ote zen hori?

Iker mutiko lotsati eta bakarti bat da. Amak lan egin behar duela-eta, egunero berak bakarrik joan behar du etxetik eskolara. Bidean dago Zabale baserria, eta bertan txorimalo bat. Haren ondoan esertzeko ohitura hartuko du, eta hari kontatzeko bere kezka, beldur eta buru-hausteak. Eskolan, berriz, jende berria dabil, hala nola Maider, eta hainbat plan sortuko dira, kanpalekura joatea adibidez...
Sentiberatasunez beteriko istorioa kontatzen digu Juan Luis Zabalak, eguneroko bizitzari emozio ukitu bat eransten diona, gristasunaren erdian bizipozaren kolorea sartzen, eta sentipen horrekin guztiz bat egiten dute Maite Gurrutxagaren marrazkiek, xarmaz eta magiaz beterikoe
 

Errekaren korronteak urak daroaz; han-hemen batzen ditu, eta aurreranzko ibilibidean emaria handituz doa. Urarekin nahasian, baina, makina bat bizipen eta oroitzapen ere badoaz, inguruko izaki eta gizakiokin dituen hartu-emanen ondorio. Abenturak, jolasak, maitasunak, lagunak eta une mingotsek osatzen dute errekaren emaria; baita etengabe aurrerantz eta haziz doan bizitzaren ibilbidea ere.
Gaur egun, ur biziak abandonatu egin ditugu, eta igerileku artifizialetako urak ur hilak dira. Baina batzuen gomutan badira oraindik irudi garbi-garbiak, erreka eguneroko bizimoduaren atal zen sasoikoa.
 

Neska gaztea, Brasiletik engainatuta ekarria, ganbaran ezkutatuta zegoen bahituta zeukaten gaizkileengandik ihes eginda. Eta elurraz eta inauteriez gozatzera Pirinioetara hurbildu diren lau gaztek neska horri laguntzea erabaki dute, baina harrezkero sekulako istiluetan sartu dira. Gaizkile eta polizia ustelen susmopean, ihes egiteko bideak itxita, egoera larrian daude herritarrek inauteriak ospatzen dituzten bitartean. Hil ala biziko egoeran!