Nobela errealista, ia errealitatetik hurbilegia, kanpoan gelditzen den kontalari batek emana, baina sortutako mundu horretan gaurko Egiptoko gizartea berehala Eraikina bera hantxe dago oraindik —garai batean Suleiman Baxa zeritzon kalean, gaur Talaat Harb, 34an—, nahiz nobelan azaltzen dena ez izan ez garai batean izan zen bezalakoa ez eta gaur den bezalakoa ere. Eraikina 1930etan altxarazi zuen Hagop Jakobian handiki armeniarrak Kairoko Hirigunean —alderik mendebaldarrenean, nobelan bertan ondo azalduko denez—, bere ospeari oinarri sendoa eman nahian.

Eleberrian bertan ederki adierazten zaigu zer bilakaera izan duen: zer mailatako jendea bizi zen iraultza aurreko 20 urteetan, zer aldaketa ekarri zituen Gamal Abdel Nasserren Iraultzak (1952) eta geroztik Golkoko gerra arte (1990). Nobelak Eraikina bera du erdigune, hor gurutzatzen dira pertsonaia nagusien eta bigarren mailakoen bizitzak.
2002an argitaratu bazen ere, 1990 inguruko gertaerak kontatzen ditu, baina berehala ohartzen gara gaur eguneko Egiptori buruz ari dela. Eta pertsonaiak eta problematika gaurkoak izan litezkeela neurri handi batean.

Pertsonaien azterketa bat egiten hasiz gero, berehala konturatuko gara bi mundu daudela Eraikinean: goikoena eta behekoena. Baina goienean bizi direnak —etxegainean bizi direnak alegia— gizarteko beheko mailakoak direla, eta Eraikineko etxebizitzetan bizi direnak, berriz, erdi mailakoak eta goi mailakoak. Hain zuzen ere, etxegainean, etxebizitza adina gelatxo egin ziren etxea eraiki zutenean, bizilagunek trastelekutarako pentsatuak, baina gero zerbitzari, langile eta gisakoentzat egokitu eta erabili zirenak Iraultzaz geroztik.
Pertsonaien bidez Egiptoko gizarteko maila guztiak agertzen dira: Iraultza aurreko monarkiaren nostalgikoak —aberastasunak galdutakoak, mendebalzale eta ez oso islamzaleak—, Zaki Bei El Desuqi bereziki; iraultza ondoko intelektual mendebalzale aurrerakoiak —Hatem Raxiden familia, eta Hatem bera—; etxegainean bizi diren behe-mailako jendeak eta haien familiak —Busaina Al Sayed eta Taha gaztea—, politikaz eta Iraultzaz eta abarrez nazka-nazka egina neska, eta islamismo erradikalera joko duen mutila; negozio-gizon handiak eta aginte politikoaren loturak agerian uzten dituztenak: Hagg Azzam eta El Fuli, Gobernuko alderdiaren martxa erabakitzen duen politikari ustela.

1985eko azaroaren 26an, Mikel Zabaltza, haren neska-laguna, lehengusua eta liburu honen egilea atxilotu zituzten.

Elkar ezagutzen ez bazuten ere, ETAko komando bereko kide izatea leporatzen zien Guardia Zibilak, eta haiei egozten zien Pasaiako portu inguruan ordu batzuk lehenago hildako bi militarren eta guardia zibil baten heriotza.

Arretxek prosa soil eta gordinez kontatzen digun moduan, ohetik altxarazi orduko mendira eraman zuten; hondakinak jasotzeko erabiltzen diren plastikozko bi zakutan sartu zuten, momia baten antzera biltzeko zintaz estutu zuten, eta galdekatu egin zuten, behin eta berriz murgilaraziz burua ibai batean.

Intxaurrondo, intxaurraren hostopeko itzala liburuak Lege Antiterroristaren babespean tortura eta izua bizi izan zituen 21 urteko gazte baten lekukotasuna ematen digu, lehenengo pertsonan kontatua. 
Historia ausarta, beharrezkoa, literatur balio anitz dituena eta protagonista guztiek kontatzerik izan ez dutena, zoritxarrez.

Bilduma honetako lehen istorioan (“Hormako atea”) politikari garrantzitsu batek bere damua eta samina adierazten dizkio lagun bati, umetan lorategi miragarri bat deskubritu baitzuen kalerik kale zebilela, baina harrezkero ezin izan baita bertara itzuli: bila ibili zenean topatu ez zuelako, eta ezustean lorategiko atearekin topo egin zuenetan, presatuegi bere aferekin, zeharkatu ez zuelako. Azken kontakizunean (“Itsuen herrialdea”), Ande mendien artean ezkutaturiko haran sekretu bat azalduko zaigu; bertako biztanleek, denboraren joanean, ikusmena galdu zuten, baina, belaunaldiz belaunaldi, ikusmena zer zen ahaztu ere bai, eta beren bizimodurako gaitasun berriak garatu; harik eta mendizale galdu bat iristen den arte, kanpoko mundutik, bere bi begi zabalduekin…

Bi ipuin horien artean beste sei, gai eta giro askotarikoak. Idazleak, pertsonaien bihotz-barrunbeak eta gertalekuen xehetasunak deskribatuz, primeran erakusten dizkigu bere trebezia, asmamena eta esku fina, bikain euskaratutako istorio hauetan.

Euskarara orain ekarri dugun Zerocalcareren komikia haren lehen lan luzea izan zen. Italiako komikiaren aro berria zenbatzeko unitatea da lan hau; horrela, lehen argitaratzetik ehun eta hirurogeita hamar mila ale pasa dira (itzulpenak aintzat hartu gabe). Italiako komikigintza eraldatzeaz gain, marrazkilariaren bizitza ere errotik aldatu egin zuen liburu honek: Zerobersoaren, Zeroren unibertsoaren jaiotza-eztanda izan zen hura. Horregatik ere, lehen lana izanagatik ere, orain arte euskaraz ezagutu dugun oso bestelako Zerocalcare topatuko dugu hemen.

Euskarazko edizioan italierazko Artist Editon delakoaren azala aukeratu dugu, bai eta BAO argitaletxearen buru Michele Foschiniren hitzaurrea ere.

"Eusko Ikaskuntzaren XVIII. Kongresua Geroa Elkar-Ekin: Mendeurreneko Kongresua" izenburupean Mendeurreneko eta XVIII. Kongresuko ekarpen, ondorio eta proposamenak argitaratu dira ale honetan. Liburua bi zatitan egituratu da. Lehenengoan, Eusko Ikaskuntzaren Mendeurreneko Adierazpena eta Liburu Zuria argitaratu dira (edukiak euskaraz, gazteleraz eta frantsesez daude). Bigarren zatian, 2018ko udazkenean bost euskal hiriburuetan eta Oñatin egin zen Kongresuko programaren bost saioetako bakoitzeko ponentzia, hitzaldiak eta mahai-inguruen laburpenak daude. Bigarren zatiko testu bakoitza jatorrizko hizkuntzan argitaratu da.