La competencia emocional es un elemento clave en el aprendizaje de lenguas adicionales, ya que influye en la motivación, la retención de información y la interacción en contextos interculturales. La teoría del filtro afectivo de Krashen explica cómo las emociones negativas dificultan la adquisición lingüística, mientras que un entorno positivo favorece la receptividad. Así, la competencia emocional no solo implica la gestión de las propias emociones, sino también la comprensión de las ajenas, esencial para la comunicación intercultural efectiva. Desde un enfoque teórico, se amplía el concepto de competencia comunicativa al incluir la dimensión emocional, lo que permite una comunicación más auténtica y eficaz. Además, el vínculo entre lengua, identidad y autoestima es particularmente relevante en hablantes de herencia, quienes pueden experimentar estigmatización lingüística.

En este marco, la presente monografía aborda el desarrollo de la competencia emocional en el aula a través de diez estudios organizados en dos secciones: una primera que ofrece una visión teórica y pedagógica general, y una segunda que examina factores emocionales específicos.

Los capítulos exploran enfoques innovadores, como la ludificación, los métodos performativos y la enseñanza del lenguaje emocional. Se abordan la empatía, la autoestima y la enseñanza de emociones como el enfado, y se destaca su impacto en la adquisición de una L2. En conjunto, esta obra proporciona estrategias pedagógicas para integrar el componente emocional en la enseñanza de lenguas y promueve un aprendizaje más holístico y eficaz.

Decentring the growing field of ecolinguistics from its historically Western orientation, this open access book offers a comprehensive exploration of the intricate relationship between language and the environment in the Global South.

It brings forward new perspectives and voices to broaden our understanding of the role of language in addressing ecological challenges.

Through a series of thought-provoking chapters, the book navigates through various dimensions of ecolinguistics, shedding light on critical issues and innovative approaches across diverse contexts. Case studies include the representation of ecotourism in Morocco, the implementation of ecological ideology in Oman, colonial legacies in Argentina’s food production discourse, ecological identity in Kenya, the role of civets in Indonesian coffee production and life stories about Senegalese ecologies.

Through a blend of theoretical insights and practical applications, the book advocates for a holistic understanding of ecolinguistics that transcends geographical boundaries and cultural nuances.

Argitalpen honetan gauzatzen den lan programak 2018an egin zen Eusko Ikaskuntzaren XVIII. Kongresuan du jatorria. Nortasun anitzeko gizartea arloaren barruan, gure komunitateetako aniztasunaren eta kohesioaren kudeaketaren joera positiboak eta negatiboak aztertu ziren, eta, aldi berean, prospektiba egin zen immigrazioaren, hezkuntzaren eta eleaniztasunaren erronken inguruan, besteak beste.

Bere ondorioetan, Eusko Ikaskuntzak herritartasun eredu berri bat bultzatzea defendatu zuen, errealitate sozial eta kulturalen aniztasuna onartuz eta aniztasunari balioa emanez. Horretarako, erakundeek eta eragileek ahalduntze soziala sustatzen duten tresnak ezartzearen alde egin zen, «indibidualismoa gainditzen duten proiektu kolektibo komunen garapena bideratzeko».

Horren guztiaren berri ematen du txosten honek, proiektu berritzaile bat laburbiltzen duena. Proiektu horretatik, kontrastez betetako lurralde baten erradiografia lortzen da, XXI. mendeko Nafarroarena, hain zuzen. Horrez gain, gatazkaren gako batzuk eskaintzen ditu eta gizarte moderno demokratikoen berezko erronketan sakontzen du. Aniztasuna eta haren kudeaketa aberastu eta ahalmenak ematen dituen balio gisa ikusi behar da, komunitate modernoa, irekia eta plurala eratzeko.

El programa de trabajo que cristaliza en la presente publicación tiene su origen en el XVIII Congreso de Estudios Vascos celebrado en 2018. Dentro del área Sociedad con personalidad diversa se analizaron las tendencias positivas y negativas de la gestión de la diversidad y la cohesión en nuestras comunidades, a la vez que se hizo prospectiva en torno a retos como la inmigración, la educación o el plurilingüismo, entre otros aspectos.

En sus conclusiones, Eusko Ikaskuntza defendió impulsar un nuevo modelo de ciudadanía desde la aceptación de la pluralidad de las realidades sociales y culturales, poniendo en valor la diversidad. A tal fin, se abogó por que instituciones y agentes implementen herramientas que promuevan el empoderamiento social al objeto de «canalizar el desarrollo de proyectos colectivos comunes que superen el individualismo».

De todo esto da cuenta el presente Informe que resume un proyecto innovador del que se obtiene una radiografía de un territorio de contrastes y ricamente diverso como es la Navarra del siglo XXI, y que, además, profundiza en algunas claves del conflicto y de los retos inherentes a las sociedades modernas democráticas. La diversidad y su gestión ha de verse como un valor que enriquece y dota de potencialidades de cara a la conformación de una comunidad moderna, abierta y plural.

Azken hamarkadetako emaitzek argi utzi dute euskara jakitea edo ikastea ez dela nahikoa hizkuntza horren erabilera bermatzeko, ezta euskararekiko atxikimendu sakona garatzeko ere. Izan ere, euskal esperientziak erakusten du hizkuntza gutxituaren normalizazioprozesuetan hizkuntza horri eustea edota horren aldeko aldaketa soziolinguistikoa egitea oso konplexua dela. Premiazkoa da gogoeta egin eta estrategiak proposatzea hizkuntza ezagutzen duten eta euren eguneroko erabileran integra dezaketen pertsonen “aktibazioa” deritzonaren erronkari aurre egiten laguntzeko.

Gaurko gazteen mundua, baita euskararekiko esperientzia ere, oso ezberdinak dira joan den mendean izan genuenetik.

Euskara beti egon da beren bizitzan, baina erabakia ez dute eurek hartu, gurasoena izan zen euskara(z) ikasteko erabakia.

Gizarte mailan galdera hau zabaldu da, ea gazteek hizkuntza “kontzientzia” nahikorik duten; aldi berean, argi ikusi da asko ez direla euskararen proiektu sozialean herritar gisa inplikatuta sentitzen.

Euskara hizkuntza gutxitua izanda, horren kontzientzia izatea ezinbestekoa da euskararen aldeko apustua egiteko. Kontzientzia hartzea prozesu konplexua da eta prozesu bezala planteatu behar da. Beraz, Gida honen asmoa ez da gazteek saio gutxi batzuetan kontzientzia hartzea, baizik eta tailer hauen bidez kontzientzia hartzeko ibilbideari hasiera ematea.

Azken bost urteetan zehar ARNASGUNEen gainean Udalerri Euskaldunen Mankomunitatearen (UEMAren), Euskarabidea – Euskararen Nafar Institutuaren eta Hizkuntza Politika Sailburuordetzaren (HPSren) artean sendotu den lankidetzaren emaitza da dokumentu hau, eta helburu du etorkizunean arnasguneek leuzkaketen erronkak eta ekintzak zehazteko abiapuntuko tresna izatea.

Edozein hizkuntza gutxituren indarberritze prozesuan hiztun dentsitate handiko guneek, euskararen kasuan arnasgune deitu direnek, izaera berezitua dute, eta ekarpen esanguratsua egiten diote indarberritzen ari den hizkuntzari. Euskararen arnasguneen bilakaera soziolinguistikoaren aldaketez jabeturik eta arnasgune kontzeptuak berak hartu dituen adiera sozial ezberdinen gaineko irakurketa eginik, erronka gisa hartu dugu hiru erakundeok, alde batetik, ARNASGUNE kontzeptuaren berrikuspena egitea, eta bestetik, euskararen indarberritzean eremu honi begira ditugun erronkak zehaztea.

This study investigates the effects of a pedagogical intervention combining Core Academic Language Skills (CALS) and pedagogical translanguaging on the development of metalinguistic awareness among first-year secondary students in the Southern Basque Country. Sixty-six multilingual students participated in a quasi-experimental design: 35 received a three-week intervention (experimental group), while 31 continued with standard instruction (control group). Metalinguistic awareness was assessed through pre- and post-tests involving both quantitative tasks and qualitative written reflections. Results showed a significant increase in metalinguistic awareness in the experimental group, with no such gains observed in the control group. Post-test comparisons revealed statistically significant differences between groups. Qualitative reflections further suggested increased awareness of linguistic features, cross-linguistic transfer, and metacognitive strategies among students in the intervention. Participants also reported greater recognition of language similarities, enhanced academic language skills, and deeper engagement with multilingual practices in both academic and cultural contexts. These findings underscore the value of integrating CALS and pedagogical translanguaging to promote metalinguistic awareness and support academic language development across students’ full linguistic repertoires.

The present study explores how language of instruction influences students’ anxiety in higher education in the Basque Autonomous Community (BAC) in Spain. Given the minority status of Basque and the role of English as the main foreign language (FL) in the BAC, this study examined students’ emotional responses to learning in English-medium instruction (EMI) and Basque-medium instruction (BMI) courses. The sample consisted of 216 undergraduate students enrolled in three universities located in the BAC. A mixed-methods approach was used, in which quantitative data collected through a questionnaire analysed anxiety levels overall, and in relation to three variables (gender, linguistic repertoire and proficiency) from a longitudinal perspective. In addition, qualitative insights from interviews provided a deeper understanding of students’ perceptions and personal experiences in the classroom. The results indicated significant differences in anxiety levels between the EMI and BMI contexts, with higher anxiety levels observed in EMI courses. Moreover, while the effect of the three variables was also statistically significant, no changes in anxiety were found over time. Therefore, this study suggests that fostering language proficiency and providing tailored support could be crucial in helping students to cope with anxiety-related challenges, while enhancing the learning experience in multilingual educational settings.

Euskal Telebista duela 40 urte hasi zen emititzen, euskararen normalizaziorako tresnaizateko asmoarekin. Orain arte bete du bere helburua; izan ere, ETB funtsezko elementua izanda euskal hiztunen komunitateak, bere hizkuntzan, sarbidea izan dezan komunikazio publikoabezalako eguneroko bizitzako esparru garrantzitsu batera. Orain, nazioarteko irismena duten ikusentzunezkoplataformak hedabide tradizionalak bereganatzen ari diren testuinguru berri batean,ETBk egokitzen jakin du eta gure sistema mediatikoaren osotasuna babesten jarraitzen du.

Arnasguneek hizkuntza gutxituen biziberritzean duten garrantzia askotan izan da hizpide Mikel Zalbidek kontzeptua bera euskarara ekarri zuenetik. Lehenago, UEMA sortu zutenek ere lurgune euskaldunak euskarak bizirik irauteko duen garrantziaz ohartuta ekin zioten mankomunitatearen ibilbideari. Harrezkero urte askoan egindako lanaren ondotik, gaur egun adostasun handia dago arnasguneek indarberritze prozesuan duten garrantziaren inguruan, bai euskalgintza sozialean, bai akademian eta bai euskararen alde ari diren erakunde publikoetan. Horren erakusle da 2024an Eusko Jaurlaritzak, Nafarroako Gobernuak eta UEMAk adostutako Euskararen arnasguneak: definizioaren eta erronken berrikuspena dokumentua. Lerro hauetan aurkezten dugun proposamenak dokumentu horren espiritua du abiaburu, eta bertan aipatzen diren erronkei erantzuten hastea du helburu.