Triste da Madasa; ez daki irakurtzen ez eta ere idazten. Hitzak nola beregana, beldurrak eta haserreak gogoa osoki hartzen dutelarik?

Lourdes Odriozola Oyarbide (1964) historialariak idatzitako liburua da Gipuzkoako Pomologia Batzordearen Ehun Urte, zeinek jasotzen duen azkeneko ehun urte hauetan Foru Aldundiak egindako ibilbidea sagardotarako sagarraren alorrean. 1916ko abuztuaren 31n Pomologia Batzorde Berezia martxan jarri zenetik –aurrekariak ahaztu gabe– gaur arte.

Haren sorkuntza-lan berezi eta isilak ezezagun samarrak direnez, CDAA Euskal Kostaldeko arkitekturaren dokumentazio eta artxibategi zentroak honako hau bilatzen du solasaldiekin:

• CDAAk jada jada egin duen Isidro de Monzónen inbentario- eta ikerketa-lana handitzea,
• Diziplinarteko gogoeta bat zabaltzea Isidro de Monzónek egin etxeen ondare-balioaren garrantziari buruz.

Iruña-Veleia: bigarren Altamira bat? Liburu bikoitz honetan, Iruña-Veleiako grafitoen egiazkotasuna edo egiazkotasunik eza eztabaidatzeko egindako nazioarteko bi biltzarretako hitzaldiak jasotzen dira. Hasiera batean faltsutzat jotzen zituzten sei txosten egon ziren arren, gaur egun 25 txosten eta irizpen baino gehiago daude egiazkotasunaren alde, horietako bi aldizkari zientifikoetan argitaratuak. Txosten horiek froga dokumentaletan eta ondorengo aurkikuntza arkeologikoetan oinarritzen dira. Gainera, grafitoen aldeko 25 txosten horiek argitaratu ondoren, faltsutasuna defendatzen zuten irakasleak ez dira gai izan lan horien argudioei kontra egiteko. Bi kongresu hauek hainbat arlotako adituen partaidetza izan dute: arkeologoak eta/edo historialariak (Edward Harris – Harris Matrixen sortzailea –, Ulrike Fritz, Antonio Rodriguez Colmenero, Luis Silgo Gauche, Eliseo Gil Zubillaga, Idoia Filloy Nieva), hizkuntzalariak (Juan Martin Elexpuru Arregi), paleopatologoak (Joaquím Baxarias Tibau), geokimiko/fisikoak (Koenraad Van den Driessche, Fco. Javier Santos) eta beste arlo batzuetako adituak (Miguel Thomson Okatsu, Antonio Arnaiz Villena, Mapi Alonso Fourcade, Mikel Urkola Eleizegi, Mikel Larrañaga Arregi, Jon Nikolas Lopez de Ituiño eta Antton Erkizia Almandoz). Arabako Foru Aldundiak eta UPV/EHUko Euskal Filologia eta Arkeologia Arloko Fakultateko irakasleek uko egin zioten grafitoen datazioak egiteari, kontrolatutako dastatzeak egiteari eta auditoria sakona egiteari. Eliseo Gil faltsutasunaz akusatutako zuzendari ohiak duela 8 urtetik hona egindako erreklamazioek aditzera ematen dute ez dutela beren faltsutze-tesia bertan behera uzterik nahi. Horren ordez, Epaitegiak, sona handiko eta gai horretan esperientzia handiagoa duten Europako laborategietan datazioak egin beharrean, grafitoen azaleren analitika batzuk egiteko agindu du, oso esperientzia gutxiko laborategi batean. Analisi horiek guztiz lekuz kanpokoak dira gai honetan, kanpoko aldeetan metal modernoen hondarrak daudela baino ez baitigu adierazi, eskuila modernoak erabili diren garbiketa-prozesuaren ondorioz, jakina. Horren ordez, beharrezkoa zen idazkien eta marrazkien ildoen barruan dauden karbonatoak, sedimentuak edo kea datatzea, zenbat denbora daramaten hor jakiteko, eta horrela esango ziguten noiz idatzi zituzten, eta hori ez dute inola ere egin nahi izan. Egosi aurretik idatzitako adreiluak edo buztinezko taulak ere datatu zitezkeen. Datazio horiek termoluminiszentzia teknikarekin egiten dira eta guztiz fidagarriak dira, baina ez dituzte egin nahi izan. Azkenik, baliteke hezurrak idazkiekin datatzea eta adin horretako hezurretan idazketa-simulazioak egitea, hezur fresko batean idatziko genukeen bezala idaztea ezinezkoa dela ikusteko. III., IV. eta V. mendeetako grafitoen data baieztatzeko arkeologiaren teknikak etengabe erabiltzeari uko egiteak, euskararen, historiaren eta, batez ere, Euskal Herriaren arkeologiaren aurkako eraso handi baten aurrean gaudela esatera garamatza, Sautuolak Altamirako pinturak aurkitu zituenean jasan zuenaren gero eta antz handiagoa duena.

Egunean eguneko ebanjelioa 2017 urteko eduki, egutegi liturgikoa, egunean eguneko ebanjelioa, igande eta jaiegunetan irakurgai guztiak, otoitzak eta debozioak

"Bidean gaude, aurrera goaz, joan zirenekin" erabiltzen du Ibon Muñoa Arizmendiarrieta liburua, Kordobako espetxetik. Liburuaren aurkezpena Oier Gonzalez eta Markel Ormazabalek "Burdinazko haria, plastikozko goilara eta maitasun lubrikatua" kartzelari buruzko gogoeta musikatua eskainiko dute. Liburu aurkeztuko du Eibarren, Ataramiñe proiektuaren eskutik, eta liburuaren aurkezpenarekin batera Oier Gonzalez eta Markel Ormazabalek "Burdinazko hariak, plastikozko goilara eta maitasun lubrikatua" kartzelari buruzko gogoeta musikatua eskainiko dute.

Ibilbide piktorikoa Bizkaiko industriaren eta beste herri batzuen hondakin batzuetan zehar.

Euskal testuinguru kulturalean bi arte-instituzio publikotan aurrera eraman diren arte-ekoizpen feministen inguruko bidaia eta hausnarketak biltzen dira liburuan, Arteleku zentroan eta Montehermoso Kulturunean gertatutakoak. Instituzioen esparruan arte-ekoizpen feministek zer egoera, oztopo edota betebehar gainditu behar izan dituzten ikusi ahal izango dugu. Bestalde, kontuan hartu behar dugu ekoizpenerako baldintza bilakatzen diren betebehar horiek kultura-politikek urteetan azaldu dituzten lehentasunekin guztiz erlazionatuta daudela; esaterako, arte garaikidearen esparruan garatzen diren praktika guztiak baliabide ekonomiko eta politikoak bilakatzera bideratzen dituzte.

Baina zer gertatzen da instituzio horiek espaziorik edota ekoizpenerako aukerarik irekitzen ez dietenean arte-ekoizpen feministei? Zer gertatzen da instituzio horiek ateak ixten dituztenean? Testuinguru horretan, arte-ekoizpen feministek eta teoria eta mugimendu feministek, queer eta transfeminismoekin batera, beren praktikak gauzatzeko baldintzak sorrarazten dituzte arte-instituzio publikoen espazio instituzionalizatutik kanpo.

Arte-ekoizpen feministek baliabide ekonomiko eta politikoa izan beharrari aurre egiten diotenean, beren praktikaren bitartez, ezagutza-prozesua aurrera eramateko bideari ekiten diote, baita subjektibazio-prozesu berriak eskaintzeari ere. Izan ere, kultura-politikek irudikatzen dituzten helburuetatik aldentzen diren heinean, eta teoria eta mugimendu feministekin, queerekin eta transfeminismoekin elkarreraginean gauzatzen diren heinean, subjektuen eta ekoizten dituzten bisualitateen artean mugak lausotu egiten dira. Arte-ekoizpen feministek eskaintzen dituzten bisualitateek eta lan-prozesuek ekintzarako eta ezagutzarako esperientzia berriak ahalbidetzen dituzte.

Lekuak sortu ditugu berritasunaren izenean. Lekuak bete behar ditugu, orain, bizitzaren poetika txertatzeko gure egunerokotasunean: etxean, eskolan, auzoan, plazan, kultur-etxean, bus-geltokian nahiz parkean.

Haur poesia ez da irtenbide bakarra, ez da kon­ponbide osoa, ez da panazea. Ahozko haur poesia berreskuratzea, ordea, geure hasierako izatearen zati bat berreskuratzea da: geure ahotsa.

Mintzoaren sustraia kantuan omen dago eta munduaren galera musikaltasunaren galeratik omen dator.

Has gaitezen, bada, kantuan berriro.

2016ko otsailaren Sean, "Kartzela kalera! Emakumeak eta kartzela" izenburupean jardunaldi arrakastatsua burutu genuen Bilboko Bidebarrietako Kulturgunean. Bertan, Angela Davis aktibista izan genuen Euskal Herriko beste adituekin batera. Espetxea instituzio gisa eztabaidagai jartzen duen ildoa abiatu genuen. Jasotako ekarpenen interesa kontutan hartuta, liburuxka- DVD honetan hitzartze guztiak aurkituko dituzu. Irakurketa eta eztabaida on!